دست هدایتگر بزرگ معلم امت

روز معلم امسال متفاوت تر و غم انگیزتر از هر سال دیگری رقم خورد و کشور ما، این مدرسه بزرگ، معلمی عظیم الشان را از دست داد.

شاگردان این مدرسه همه در سوگ نشسته اند ؛ سوگی که اگر چه قلبشان را شکسته و سوزانده است اما گچ را از دستشان نیانداخته و هنوز هم پای تخته وطن دوستی و ایمان سرمشق هایشان را می نویسند.

سرمشق هایی که استاد با خط خوش روی تخته سیاه قلب مان حک کرده و حالا ما شاگردان کلاسشان آن ها را مشق می کنیم. سرمشق هایی که بوی «حب الوطن من الایمان» می دهند، بوی اقتدار و بوی شهادت !

اینجا کتاب های درسی، کاغذی نیستند بلکه درس هایی برروی هاله های نور کتابت شده اند، استاد ما خود بخشی از نور الهی است.

و این مدرسه یک ساختمان آجری یا خشتی و گلی نیست، که مدرسه ایست نه تنها به وسعت چندین میلیون کیلومتر مربع بلکه به وسعت یک جهان. و دیوار های این مدرسه آغشته به قطره قطره خون شاگردانش است .

استاد این مدرسه راه هدایت را نشانگر بود و فانوس راه اتحاد و اقتدار و همانگونه که این شب ها شاهدیم چنان ملتی را تربیت کرد که در نبودش محکم و استوار در برابر دشمن ایستادند. 

او همان معلمی بود که امروز دانش آموزان ممتازش راه را روشن نگاه داشته اند تا نکند گمراهی، جهل و تاریکی این مسیر، حتی عابران را هم در برگیرد.

 او استاد این مدرسه بود و رهبر این کشور! و حالا ما دانش آموزان مکتبش امروز بهتر از هر بار دیگری با حضورمان و حمایتمان تکالیفمان را به استاد تحویل می دهیم .

ای استاد عزیز، رهبر با خرد، پدر امت روز معلم را به شما در آسمان ها تبریک می گوییم ....