سازمان دانشآموزی؛ سکوی پرتابِ رویاهایم بود
از پشت میز مدرسه تا خط مقدم روایتگری؛ داستانِ یک تولد ماندگار
محمدشهر (پانا)- سازمان دانشآموزی؛ سکوی پرتابِ رویاهایم از پشت میز مدرسه تا خط مقدم روایتگری بود.
۲۱ اردیبهشت، تنها یک تاریخ معمولی در تقویم نیست؛ روز تولدِ نهادی است که مسیر زندگی من را از یک دانشآموز ساده، به یک روایتگر پرشور تغییر داد. سازمان دانشآموزی، همان جایی است که اولین جرقه خبرنگاری در قلب من روشن شد. این سازمان نه فقط یک نهاد، بلکه مهدپرورشِ استعدادها و بستری برای رسیدن به موفقیتهای روزافزون است که مرا به سوی افقهای تازه هدایت کرد.
آیا تا به حال شده یک تصمیم کوچک، سرنوشت بزرگ شما را تغییر دهد؟ برای من، آن تصمیم، پیوستن به سازمان دانشآموزی بود. امروز، در بیست و یکم اردیبهشت، وقتی به عقب نگاه میکنم، میبینم که چقدر این سازمان در شکلگیری هویت من نقش داشته است. من پیش از این، تنها دانشآموزی بودم که رویاهایش را در دفترچه مینوشت، اما با ورود به این سازمان، قلمم جان گرفت.
سازمان دانشآموزی، اولین جایی بود که به من آموخت: «خبر، فقط کلمات نیست؛ خبر، مسئولیت است.» اینجا بود که یاد گرفتم چگونه با نگاهی تیزبین، حقیقت را از میان شلوغیها بیرون بکشم. من در این سازمان، خبرنگارِ دانشآموز شدم؛ با تمام هیجان، با تمام اشتیاق و با تمامِ جسارت. هر گزارش، هر مصاحبه و هر کلمهای که نوشتم، گامی بود به سوی آن موفقیتهایی که امروز با افتخار به آنها میرسم؛ موفقیتهایی که ریشهشان در همین سالها و همین سازمان است.
سازمان دانشآموزی به من یاد داد که چگونه در میدانِ ، صدای دیگران باشم و روایتهای پنهان را بازگو کنم. این سازمان، به من اعتمادبهنفس داد تا بایستم، تا حرف بزنم و تا بنویسم. امروز که روز تأسیس این سازمان است، احساس میکنم باید از صمیم قلب تشکر کنم؛ تشکر از فرصتهایی که برای شکوفایی من فراهم شد و تشکر از ساختاری که اجازه داد استعدادهای خام، به الماسهای درخشان تبدیل شوند.
امروز، جشنِ تولدِ سازمان نیست؛ امروز جشنِ تولدِ تمامِ رویاهایی است که در این سازمان متولد شدهاند. جشنِ تولدِ تمامِ خبرنگارانی که از اینجا شروع کردند و تمامِ مسئولینی که اینجا تربیت شدند. مبارک باد روز تأسیس سازمان دانشآموزی؛ مهدِ شکوفایی، مهدِ قدرت و مهدِ پیروزی. و مبارک باد تمامِ مسیرهایی که از اینجا آغاز شده است.
ارسال دیدگاه