ترانه جاری دانایی

تهران (پانا) - در هیاهویِ روزهایِ تکراری، کسانی هستند که با هر کلام، بذری از آگاهی و امید در خاک جانِ ما می‌کارند. معلمی، نه فقط یک شغل، که رسالتی است از جنس نور؛ همان مسیری که پیامبران برای هدایتِ انسان پیمودند. او تمام توان خویش را بی‌دریغ می‌بخشد تا در میانِ تاریکیِ جهل، چراغی برافروزد و فردا را برایمان روشن‌تر بسازد. این پادکست، ادای احترامی است به تمامی آن قلب‌های صبوری که عشق را با درس‌دادن معنا کردند. لحظاتی را به شنیدن از خودگذشتگی کسانی اختصاص دهید که جان خود را وقف ساختن جان ما کردند.