مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور:

ساخت ریل ۲.۵ میلیارددلاری شرق ایران به بخش خصوصی سپرده شد

تهران (پانا) - طرح راه‌آهن چابهار–سرخس با سرمایه‌گذاری ۲.۵ میلیارد دلاری یک کنسرسیوم خصوصی و واگذاری یکپارچه ساخت و بهره‌برداری، در حال تبدیل‌شدن به مهم‌ترین کریدور ریلی شرق کشور است؛ مسیری ۹۵۰ کیلومتری که با اتصال بندر اقیانوسی چابهار به سرخس، می‌تواند نقش ایران را در کریدورهای شمال–جنوب و شرق–غرب متحول کند.

کد مطلب: ۱۶۹۲۲۰۳
لینک کوتاه کپی شد
ساخت ریل ۲.۵ میلیارددلاری شرق ایران به  بخش خصوصی سپرده شد

هوشنگ بازوند، طرح ریلی سرخس–چابهار را از مهم‌ترین پروژه‌های راهبردی ایران در حوزه حمل‌ونقل و ترانزیت برشمرد و از ورود پررنگ بخش خصوصی به این طرح خبر داد.

به گفته او، در همایش سرمایه‌گذاری کریدورهای کشور که ۲۵ بهمن‌ماه سال گذشته با حضور رئیس‌جمهور برگزار شد، یک کنسرسیوم بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری ۲.۵ میلیارد دلاری در پروژه ریلی سرخس–چابهار اعلام آمادگی کرد و تفاهم‌نامه مربوط به آن به امضا رسید.

این طرح ریلی به طول حدود ۹۵۰ کیلومتر، برای نخستین بار با سرمایه‌گذاری کامل بخش خصوصی و بدون دخالت مستقیم مالی دولت اجرا خواهد شد؛ موضوعی که کارشناسان از آن به‌عنوان نقطه عطفی در مشارکت بخش غیردولتی در زیرساخت‌های حمل‌ونقل کشور نام می‌برند.

طبق توافق انجام‌شده، پس از تکمیل راه‌آهن چابهار–زاهدان، بهره‌برداری این مسیر نیز به همین کنسرسیوم واگذار می‌شود تا ساخت و بهره‌برداری کریدور، به صورت یکپارچه و هماهنگ انجام گیرد.

راه‌آهن چابهار–زاهدان که از سال ۱۳۸۹ در حال اجراست، اکنون در مراحل نهایی قرار دارد. بنا به اعلام مسئولان، سال گذشته حدود ۹۰ کیلومتر از این مسیر به صورت چهار خط مستقل به بهره‌برداری رسید و برنامه‌ریزی شده است امسال نیز بین ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتر دیگر تکمیل و آماده بهره‌برداری شود.

وزیر راه و شهرسازی، فرزانه صادق، ماه‌های منتهی به سال گذشته از برنامه‌ریزی برای تکمیل این خط تا پایان سال ۱۴۰۴ خبر داده است؛ موضوعی که به معنای پایان انتظار ۱۵ ساله برای راه‌اندازی کامل این محور حیاتی است.

پروژه راه‌آهن چابهار–سرخس در سطح ملی و منطقه‌ای، به‌عنوان یک «کاتالیزور توسعه» و شریان جدید اقتصادی شرق ایران معرفی می‌شود. این مسیر، با اتصال بندر اقیانوسی چابهار به سرخس در شمال‌شرق کشور، نه‌تنها زیرساخت‌های ترانزیتی ایران را تقویت می‌کند، بلکه امکان پیوند مستقیم به کریدور بین‌المللی شمال–جنوب (شاخه شرقی) و کریدور شرق–غرب را فراهم می‌سازد.

چنین اتصالی، می‌تواند جابه‌جایی سریع و مقرون‌به‌صرفه کالا بین هند، کشورهای آسیای مرکزی، افغانستان و بازارهای شمالی را از طریق خاک ایران تسهیل کند.

به‌ویژه با توجه به موقعیت منحصربه‌فرد بندر چابهار به‌عنوان تنها بندر اقیانوسی کشور، تکمیل این خط ریلی ظرفیت‌های قابل‌توجهی برای گسترش مبادلات تجاری، توسعه اقتصاد دریا‌محور و افزایش سهم ایران در زنجیره ارزش منطقه‌ای ایجاد خواهد کرد.

بخشی از این مسیر می‌تواند به کریدور ۶۰ میلیارد دلاری چین–پاکستان (CPEC) نیز متصل شود؛ ظرفیتی که به گفته تحلیلگران، هنوز به‌طور کامل مورد استفاده قرار نگرفته و نیازمند برنامه‌ریزی و دیپلماسی فعال‌تر است.

مهدی باقری، کارشناس حمل‌ونقل و ترانزیت، با تأکید بر اهمیت این پروژه، معتقد است تکمیل راه‌آهن چابهار–زاهدان–سرخس می‌تواند تحولات عظیمی در اقتصاد سواحل مکران، اشتغال‌زایی در شرق کشور و جهش در ترانزیت کالا از بندر چابهار ایجاد کند.

او ورود بخش غیردولتی به سرمایه‌گذاری و اپراتوری شاخه شرقی کریدور شمال–جنوب را عاملی برای افزایش امنیت، توسعه پایدار و هم‌راستاسازی منافع مردم با دولت و حاکمیت می‌داند.

در نهایت، پروژه راه‌آهن چابهار–سرخس فراتر از یک طرح صرفاً حمل‌ونقلی، به‌عنوان یک طرح ملی و راهبردی شناخته می‌شود که می‌تواند ضمن تقویت جایگاه ژئوپلیتیکی ایران، به تحقق اهداف توسعه پایدار در شرق کشور و افزایش تاب‌آوری اقتصاد ملی در برابر تحریم‌ها کمک کند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار