قوه قضاییه با تمام توان پای کار امید اجتماعی در پساجنگ است

 اصغر جهانگیر در یادداشتی با عنوان «امید اجتماعی» به موضوع جنگ و تلاش عملیات روانی دشمن برای القای نا امیدی به جامعه پرداخت و نوشت:

«جنگ، پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد. دشمن به موازات تهاجم و تجاوز و استفاده از بمب و شلیک موشک تلاش می‌کند در پازل یک نبرد ترکیبی از سناریوها و ترفندهای عملیات روانی بهره ببرد و آینده ایران را تاریک و بی افق روایت کند.   

واقعیت این است که ایران، دشمن را در میدان زمین‌گیر کرده است و اهداف شوم متجاوزین به کشورمان با شکست سنگین روبه‌رو شده است؛ بنابراین باید دشمن را در حوزه‌های دیگر نیز ناکام گذاشت؛ همچنانکه مردم رشید ما با حضور معنادار و مستمر در خیابان، دشمن را ناکام گذاشتند.   

یکی از حوزه‌هایی که دشمنان و معاندان ایران اسلامی با ابزار رسانه و جنگ روایت‌ها خواهند کوشید تا شعله جنگ را روشن نگه دارند، حوزه اجتماعی و نشانه رفتن امید جامعه است.   

اینجاست که وظایف مسئولین سنگین‌تر می‌شود و باید با کار جهادی و انرژی مضاعف و با برنامه‌ریزی دقیق و هم افزایی حداکثری، خدمات اجتماعی به مردم به بهترین شکل انجام شود.   

همه نهادها و دستگاه‌های ذی‌ربط باید با همدلی و هماهنگی نگذارند مشکل یا چالشی در حوزه اجتماعی بر زمین بماند، در همین رابطه لازم است همه صداهای نا امید کننده را رصد نمایند و نهضت روشنگری و تبیین راه‌اندازی نمایند. 

بدون شک، جنگ پیامدهای مخربی در حوزه اجتماعی ایجاد می‌کند ولی می‌توان از این وضعیت با موفقیت عبور کرد.   

قوه قضاییه با همه توان پای کار در حوزه اجتماعی است تا شرایط مراقبت از حقوق مردم را تامین کند و در حل مشکلات تسریع نماید.   

هر چقدر در خدمات اجتماعی به مردم و بازسازی خانه‌ها و اماکن و برطرف کردن مشکلات شهری و محلات تسهیل و تسریع شود کارشناسی‌ها همزمان در محل انجام شود، میزهای خدمت توسعه یابد، دیدار با خانواده شهدا و آسیب‌دیدگان هدفمند گردد و نتیجه اقدامات اطلاع‌رسانی شود قطعا منجر به امید اجتماعی می‌شود. 

معاونت اجتماعی عدلیه برنامه‌ها و کار ویژه‌های متعدد و مختلفی را طراحی کرده تا از حقوق اجتماعی مردم صیانت شود. در این مسیر از ظرفیت خیّرین، سمن‌ها و بخش خصوصی استفاده خواهد شد ولی بالاترین ظرفیت، خود مردم دلیر و غیور و رشید هستند که اگر این انرژی و توان عمومی به یک نهضت اجتماعی مردمی تبدیل شود هیچ بن‌بستی وجود نخواهد داشت و امید اجتماعی در بالاترین سطح رخ خواهد نمود؛ و بالاخره باید گفت؛ مهم‌ترین کار این است که فراتر از بروکراسی‌های دردسرساز و فرایندهای اداری دست و پاگیر می‌بایست شرایطی را مهیا کرد که حضور مردم در حوزه اجتماعی برای حل مشکلات به یک نهضت فراگیر و امیدبخش تبدیل شود.   

امید اجتماعی در جنگ و پسا جنگ یعنی بستری شکل بگیرد تا کارها به دست مردم سامان یابد و مردمی که در خیابان درخشیدند اینک آینده خود را بسازند و برای کشورشان تولید قدرت کنند.»