اقدام‌های همدلانه انجمن اولیاء و مربیان در روز‌های جنگ

مهرنوش شکیب آزاد در گفت و گو با خبرنگار پانا درباره مدیریت بحران روحی اظهار کرد: «در شرایط جنگی، اضطراب و ناامنی می‌تواند یادگیری را مختل کند. انجمن اولیاء و مربیان با بهره‌گیری از ظرفیت مشاوران مرکز مشاوره پیوند، توانست «شبکه‌های حمایت عاطفی» ایجاد کند. این نهاد با برگزاری مشاوره تلفنی و برگزاری وبینار برای والدین، به آن‌ها آموزش داد چگونه محیطی آرام داشته باشند.»

وی در اشاره به تداوم آموزش افزود: «جنگ، فعالیت فیزیکی مدارس را مختل کرد. انجمن اولیاء و مربیان در این شرایط، نقش «پل ارتباطی» را بازی می‌کند. این انجمن با شناسایی، امکانات بستر آموزش را فراهم می‌کند. علاوه‌بر بحث آموزشی، انجمن با کمک خیرین توانست، تجهیزات آموزشی لازم مانند: تبلت یا بسته‌های آموزشی و... برای خانواده‌های کم برخوردار فراهم کند.»

شکیب آزاد درباره همکاری با نهادهای دولتی گفت: «انجمن اولیاء و مربیان یک نهاد درون‌مدرسه‌ای نیست، بلکه شبکه گسترده‌ای از خانواده‌هاست. در زمان جنگ، این انجمن توانست به عنوان «بازوی اجرایی» عمل کند. شناخت ظرفیت دقیق خانواده‌ها و معرفی آن‌ها به نهاد دولتی، سرعت ارائه خدمات امدادی را به شدت افزایش داد.»

وی در مورد اطلاع‌رسانی خاطرنشان کرد: «در فضای غبار‌آلود جنگ، شایعات سریعتر از اخبار رسمی منتشر می‌شوند، انجمن اولیاء و مربیان توسط کانال رؤسای انجمن در شبکه شاد، شفاف و معتبر با خانواده، توانست از گسترش اخبار کذب جلوگیری کند. آموزش «سواد رسانه‌ای» به والدین برای تشخیص خبر واقعی از شایعات از وظایف حیاتی انجمن بوده‌است.»

شکیب آزاد در رابطه با  پشتیبانی اظهار کرد: «اقتصاد جنگی، فشار مضاعفی بر دهک‌های پایین جامعه وارد می‌کند، انجمن اولیاء و مربیان با تشکیل «صندوق‌های همیاری» کمک‌های مالی و کالایی را به خانواده‌هایی که دچار آسیب‌های اقتصادی شده‌اند، هدایت کرد، که این رویکرد سبب کاهش شکاف اختلاف طبقاتی می‌شود.»

 کارشناس مسئول انجمن اولیاء و مربیان درمورد انسجام و وحدت ملی اظهار کرد: «جنگ می‌تواند منجر به انزوا و ترس شود، انجمن اولیاء و مربیان با اجرای برنامه‌هایی مانند: فراخوان‌های کمک به مدافعان، گرامیداشت شهدای محله و برگزاری برنامه‌های فرهنگی برای حفظ روحیه امید، توانسته‌است مدرسه را به کانون همبستگی محله تبدیل کند و بر همبستگی ملی تاکید دارد.»