در ستایش مردی که روحش با دریا نفس می‌کشید

به یادِ سردارِ همیشه جاوید، علیرضا تنگسیری؛ حماسه‌ای از عشق و دریا

وقتی از سردار شهید علیرضا تنگسیری یاد می‌کنیم، تصویری از یک اسطوره‌ی دریا و نمادی از شجاعت و تعهد در ذهنمان نقش می‌بندد. او مردی بود که تمام عمر پربار خود را وقف پاسداری از مرزهای آبی میهن کرد و در این راه، با دلاوری‌های بی‌بدیل، نام خود را در تاریخ این سرزمین جاودانه ساخت.

سردار تنگسیری، تنها یک فرمانده نبود؛ او تجسم واقعی غیرت، مسئولیت‌پذیری و عشق به ولایت بود. در دل امواج سهمگین خلیج همیشه فارس، او ناخدایی بود استوار که با درایت و تدبیر، کشتی امنیت نظام را به سوی ساحلِ آرامش هدایت می‌کرد. دستان قدرتمندش، نه فقط سکان ناوها، که نبض حیات دریایی این مرز و بوم را در اختیار داشت و نگاه تیزبینش، همواره هوشیارانه مراقب هرگونه تعدی و تجاوز بود.

او درس مقاومت را نه از کسی، که از دریای بی‌پایان آموخته بود؛ مقاومتی چون صخره‌های استوار که در برابر طوفان‌ها خم به ابرو نمی‌آورند. عزم پولادینش، زبانزد همرزمانش بود و صداقت و راستی‌اش، چراغ راه آنان. سردار، با روحیه‌ی جهادی و اخلاص کم‌نظیرش، همواره الگویی از یک انسان مؤمن، سربازی فداکار و مدیری متعهد بود.

شهادت، پاداش شیرین مردان خداست و سردار تنگسیری، با شایستگی تمام، این جام نوشین را نوشید. رفتن او، نه پایان، که آغاز جاودانگی بود؛ آغاز فصلی نو در دفتر حماسه‌های ایران. او در آسمان شهادت، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و اکنون، در جوار رحمت پروردگار، آرام گرفته است.

اما یاد و خاطره‌ی او، همچون امواج خروشان دریا، در سینه‌ی ما جاری است. دلاوری‌هایش، فداکاری‌هایش، و لبخندِ رضایتش در آخرین لحظات پرواز، همواره الهام‌بخش ما خواهد بود. سردار ما، با خون سرخ خود، بر سند افتخار این سرزمین مُهر تأیید زد و میراثی گران‌بها از غیرت و مردانگی را برای نسل‌های آینده به یادگار گذاشت.

ما، وارثان این راه سرخ، پیمان می‌بندیم که یاد او را زنده نگه داریم و در مسیر حفظ آرمان‌های مقدس انقلاب، که او عاشقانه از آن‌ها پاسداری کرد، گام برداریم.

روحش شاد و قرینِ رحمتِ الهی باد.

«انا لله و انا الیه راجعون»»