«تنگه» در مشت ایران

نابودی نیروی دریایی ایران، اسکورت نفتکش‌ها و حالا هم درخواست از سایر کشورها برای رفع انسداد از تنگۀ هرمز؛ اینها لیست ادعاهایی است که تاکنون از سوی ترامپ مطرح شده است. رئیس‌جمهور ایالات متحده امریکا که ایدۀ پایان‌بندی چهار پنج روزۀ جنگ را داشت و در ادامه هم سرمست از ضربات سریع روزهای نخست، بر طبل نابودی تمام توان نظامی و دفاعی ایران می‌کوبید حالا دست یاری به نیروهای نظامی دیگر کشورها دراز کرده است تا مگر قفلی که جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز زده را باز کند. ایران برخلاف تعجیل اولیۀ امریکایی‌ها، راهبرد خود را صبورانه و با تدبیر پیش می‌برد. راهبردی که به‌تدریج دارد اثرات سهمگین خود را نشان می‌دهد.

دو هفته بعد از جنگ حالا ایران حاکم مطلق خلیج فارس، تنگه هرمز و دریای عمان است. با انتخاب و استقرار سومین رهبر جمهوری اسلامی حالا دیگر به‌صورت رسمی مشخص شده که انسداد تنگۀ هرمز نه یک تاکتیک سیاسی یا نظامی محدود بلکه راهبرد اصلی جمهوری اسلامی ایران برای تنبیه متجاوزان است. راهبردی که در سند مکتوب رهبر معظم انقلاب اسلامی هم ثبت و علنی و رسمی شده است. ایران تا زمان رسیدن به حقوق و خسارت‌هایی که متجاوزان به ایران زده‌اند تنگه هرمز را رها نخواهد کرد. امریکا و دنیا در عمل هم نشان داده است که جز زبان زور و قدرت با زبان دیگری نمی‌توان با او سخن گفت. حالا بعد از خویشتن‌داری‌های بسیار، جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفته با همین زبان با دنیای غرب و امریکا سخن بگوید.

آمریکایی‌ها در ساحت رسانه و جنگ روانی لفاظی‌های بسیاری می‌کنند اما واقعیت میدان در آب‌های نیلگون جنوب کشور به نفع ایران است. نیروهای مسلح کشورمان با کنترل کامل بر این آبراه سوق‌الجیشی دنیا نه‌تنها از نظر راهبردی دست برتر را در جنگ برای ایران به ارمغان آورده‌اند بلکه در میدان و در ساحت تاکتیک هم دست برتر را دارند. یک خط کشتیرانی با عرض چند کیلومتر، جغرافیایی نیست که بتوان با ادعاهای پوچی مانند نابودی تمام شناورهای ایران یا اسکورت نفتکش‌ها یا مقابله با مین‌گذاری، فشار بازارهای انرژی جهان و دمل اقتصاد دنیا را با آن درمان کرد. حرف‌درمانی جواب این معضل بزرگ جهانی را نمی‌دهد. در این وضعیت برای آن وزیر امریکایی چاره‌ای نمی‌ماند جز پاک کردن دروغی که نوشته بود امریکا اولین نفتکش را در تنگه هرمز اسکورت کرده است. امریکایی‌ها این مرتبه به دیوار سفت و سختی برخورد کرده‌اند.

ماجرا وقتی غامض‌تر می‌شود که در نظر داشته باشیم واشنگتن برای ادامۀ ماجرا گزینه‌‌ای ندارد. نه‌تنها ادعاها برای رفع انسداد از تنگه هرمز به جایی نرسیده بلکه ابزاری هم برای فشار به ایران وجود ندارد. مهم‌ترین دستاویز کاخ سفید، تهدید به هدف قرار دادن زیرساخت‌های ایران بوده و هست. تهدیدی که البته با اخطار مشخص و صریح ایران مواجه شد؛ اینکه باز شدن باب جنگ زیرساخت‌ها دست ایران را برای ضربه‌های بیشتر باز می‌کند و خط قرمز‌ها را باز هم به نفع ایران تغییر می‌دهد. تعداد تأسیسات و زیرساخت‌هایی که جزو منافع و دارایی‌های امریکا محسوب می‌شود به‌مراتب بیشتر از زیرساخت‌های ایران در خلیج فارس و دریای عمان است. زیرساخت‌هایی به‌شدت آسیب‌پذیر که رگ حیات نظام سرمایه‌داری مالی ایالات متحده محسوب می‌شوند و از همه مهم‌تر آنکه، دم دست نیروهای مسلح ایرانند.

تهدید به ضربات کمرشکن به تأسیسات و زیرساخت‌های منطقه و خاموشی کل منطقه همۀ ماجرا نیست. بخش دیگری از ماجرا کارت‌های برندۀ دیگر ایران است که هنوز رو نشده‌اند. اتاق جنگ در تهران برای مراحل متعدد احتمالی بعدی هم تدبیرهای متعددی اندیشیده و ابزارها و برگ برنده‌های متعدد دیگری را مد نظر قرار داده است. هرگونه حماقت‌ دیگری از سوی امریکایی‌ها منجر به باز شدن جبهه‌ها و فعال شدن ابزارهای جدید خواهد شد. 

جبهه‌ها و ابزارهای دیگری که دقیقاً به‌مانند تنگۀ هرمز از جنس جبهه‌ها و ابزارهای راهبردی هستند و ضربات کمرشکن دیگری را هم به ساختار اقتصادی و مالی امریکا و غرب وارد خواهد کرد. جمهوری اسلامی ایران با وجود این توانمندی‌ها تا الان خویشتن‌داری به خرج داده و عرصۀ نبرد را در همان مختصات منطقه‌ای که از پیش وعده داده بود محدود نگه داشته است.

بااین‌حال تضمینی نیست که اگر محور امریکایی‌صهیونی قصد حماقت‌های بعدی را داشته باشد جبهه‌ها و کریدورهای دیگری هم زیر ضربه و فشار نروند و جبهه‌های فرامنطقه‌ای دیگری علیه دشمن باز نشوند.

رهبر شهید انقلاب ۴۲ سال پیش در ایام جنگ تحمیلی ۸ساله در خطبه‌های نماز جمعه تهران فرمودند: «اگر قرار باشد منافع ما به خطر بیفتد چه دلیلی دارد که منافع آمریکا و و کشورهای غربی برجا بماند؟

اگر روزی بخواهیم امنیّت منطقه را به‌هم بریزیم، قطعاً نه ناوگان‌های آمریکا و انگلیس و نه هر قدرت دیگری نمیتوانند امنیّت را به آن بازگردانند.

امروز بازوی پرتوان فرزندان خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید، به تمام جهان ثابت کرده‌اند که تنگه هرمز و امنیت آن در مشت ایران است.