اندیشهای که ایستاد
روایتی از تولد و تداوم امور تربیتی؛
تبریز (پانا) - هفته امور تربیتی، یادآور تولد اندیشهای است که مدرسه را فراتر از کلاس و کتاب دید؛ اندیشهای برآمده از نگاه شهیدان رجایی و باهنر که با وجود تغییر نسلها، فشار چالشها و دگرگونیهای اجتماعی، همچنان بر ضرورت تربیت هویتمحور در نظام آموزشی کشور ایستاده است.
هفته امور تربیتی، تنها یادآور یک نهاد اداری یا یک عنوان سازمانی نیست؛ بلکه نشانه تولد یک اندیشه در تاریخ تعلیموتربیت ایران است؛ اندیشهای که باور داشت «مدرسه بدون تربیت، ناقص است» و آموزشِ بیهویت، آیندهساز نخواهد بود.
امور تربیتی؛ از یک ضرورت تاریخی تا یک میدانِ همیشهزنده
تشکیل امور تربیتی در سالهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پاسخی بود به یک خلأ جدی در نظام آموزشی کشور. مدرسهها سالها مأمور انتقال دانش بودند، اما کمتر به پرورش انسانِ متعهد، مسئول و آگاه میاندیشیدند.
با ابتکار شهیدان محمدعلی رجایی و محمدجواد باهنر، امور تربیتی با این هدف شکل گرفت که مدرسه را از یک فضای صرفاً آموزشی، به یک محیط تربیتمحور تبدیل کند؛ جایی برای رشد ایمان، اخلاق، هویت اجتماعی و مسئولیتپذیری دانشآموزان.
مسیر پرچالش یک مأموریت بزرگ
اما این مسیر، هیچگاه هموار نبوده است. امور تربیتی از همان ابتدا با چالشهایی جدی روبهرو شد:
- نگاههای تقلیلگرایانهای که تربیت را به «برنامههای مناسبتی» محدود میکردند
- کمبود نیروی متخصص و تربیتدیده
- تغییرات نسلی دانشآموزان و فاصله روزافزون زبان مربی و نوجوان
- و گاهی فرسایش انگیزهها در مواجهه با مسائل پیچیده اجتماعی و فرهنگی
با این حال، امور تربیتی ایستاد؛ نه بهعنوان یک ساختار ثابت، بلکه بهمثابه جریانی که خود را ناچار به بازتعریف میدید.
تجربه دههها فعالیت نشان داد که تربیت، با بخشنامه و برنامههای تکراری محقق نمیشود. امروز بیش از هر زمان دیگری روشن است که مربی تربیتی، باید:
- شنونده مسائل واقعی دانشآموز باشد
- بهجای پاسخهای آماده، قدرت تفکر و تحلیل را تقویت کند
- به نوجوان میدان تجربه بدهد، نه فقط توصیه
- و مدرسه را به فضایی امن برای گفتوگو، خطا و رشد تبدیل کند
در دنیایی که هویت نوجوانان در معرض روایتهای متنوع و گاه متناقض قرار دارد، امور تربیتی دیگر یک «بخش جانبی» نیست؛ بلکه در خط مقدم شکلدهی به آینده جامعه ایستاده است.
اگر دیروز، مأموریت اصلی، مقابله با بیهویتی بود، امروز مسئله، ساختن هویت آگاهانه، انتخابگر و مسئول است.
هفته امور تربیتی فرصتی است برای بازگشت به این سؤال اساسی: «آیا مدرسه، صرفاً محل عبور دانشآموزان از پایهای به پایه دیگر است، یا میدان پرورش انسانهایی است که جرأت اندیشیدن، پرسیدن و عملکردن دارند؟»
مدرسه زمانی به رسالت واقعی خود عمل کرده است که در کنار آموزش مفاهیم درسی، بستر پرورش هویت آگاه، قدرت انتخاب مسئولانه و توان اندیشیدن را در دانشآموز فراهم کند؛ در غیراین صورت، مدرسه تنها محل انتقال مطالب و عبور از مقاطع تحصیلی خواهد بود، نه کانون تربیت انسانِ آیندهساز.
ارسال دیدگاه