«دلت نخواد»؛ روایتی از اشرافیت پهلوی / ۴ فرودگاه اختصاصی برای شکار شاه در حالی که نیمی از کشور فرودگاه نداشت

از فرش تا عرش؛ فاصله حقوق کارگر و درباری

این گزارش تاریخی به اختلاف درآمد فاحش میان اقشار مختلف اشاره می‌کند. در حالی که معلمان و کارگران با حداقل حقوق روزگار می‌گذراندند، نزدیکان دربار و «عزیزکرده‌های شاه» طبق اعترافات خودشان، تا صد برابر بیشتر حقوق دریافت می‌کردند. این فاصله طبقاتی در متن پوستر به فاصله «فرش تا عرش» تشبیه شده است.

مازندران؛ حیاط خلوت شاه با ۴ فرودگاه اختصاصی

نویسنده با اشاره به وضعیت اسفبار زیرساخت‌ها می‌نویسد: «خرابی جاده‌ها سفر را برای مردم دشوار کرده بود و در حالی که نیمی از استان‌های کشور اصلاً فرودگاه نداشتند، استان مازندران دارای ۴ فرودگاه بود.»

نکته قابل تأمل اینجاست که این فرودگاه‌ها نه برای رفاه عمومی، بلکه به صورت اختصاصی برای استفاده محمدرضا شاه و اطرافیانش جهت «تفریح، شکار و خوش‌گذرانی» در جنگل‌های شمال ساخته شده بود.

سهم مردم؛ فقط تماشا

پایان‌بندی تلخ این روایت به محرومیت ساکنان بومی همان مناطق اشاره دارد. مردمی که در همسایگی کاخ‌ها و فرودگاه‌های اختصاصی از ساده‌ترین امکانات زندگی محروم بودند و سهمشان از پرواز هواپیماهای لوکس پهلوی، تنها تماشا کردن آن‌ها در آسمان بود.