ایران در آستانه پیروزی انقلاب؛ روزی با دو نخست‌وزیر

در این روز، شاپور بختیار که از سوی حکومت پهلوی به عنوان نخست‌وزیر منصوب شده بود، همچنان در ساختمان نخست‌وزیری حضور داشت و تلاش می‌کرد با صدور دستوراتی، اوضاع کشور را مدیریت کند؛ دستوراتی که عملاً با بی‌توجهی مردم و کارکنان نهادها مواجه شد. در مقابل، مهندس مهدی بازرگان با حکم امام خمینی (ره) فعالیت خود را به‌عنوان نخست‌وزیر دولت موقت انقلاب اسلامی آغاز کرد و با استقبال گسترده مردم روبه‌رو شد.

بررسی روزنامه‌های منتشرشده در ۱۸ بهمن ۵۷ نشان می‌دهد کشور در فضایی از «تقابل قدرت مردمی و قدرت اداری» قرار داشت. بختیار در واکنش به موج اعتصابات، تهدید به قطع حقوق کارکنان معترض کرد؛ اقدامی که با مقاومت کارمندان و تداوم اعتصاب‌ها بی‌اثر ماند. هم‌زمان، کارکنان رادیو و تلویزیون ملی ایران با خودداری از پخش برنامه‌ها، مانع از استفاده دولت بختیار از این تریبون شدند.

در کنار این تحولات سیاسی، برخی نشانه‌های بازگشت زندگی عادی نیز در جامعه دیده می‌شد؛ از جمله بازگشایی سینما «شهر قشنگ» که بیانگر تداوم حیات فرهنگی و تأکید جریان انقلاب بر مخالفت با ابتذال، نه با هنر، بود.

در شرایطی که قدرت رسمی هنوز در اختیار دولت بختیار قرار داشت، قدرت واقعی در خیابان‌ها و در دست مردم شکل گرفته بود. نگاه‌ها در آن روزها به ارتش دوخته شده بود تا موضع نهایی خود را مشخص کند؛ موضوعی که یک روز بعد، در ۱۹ بهمن ۱۳۵۷، با اعلام همبستگی بخشی از نیروهای نظامی با مردم، مسیر انقلاب را روشن‌تر کرد.

این گزارش، نخستین قسمت از مجموعه کلیپ‌های «شمارش معکوس» است که زیر مجموعه بسته ایرانمون۲ منتشر شده است و به بازخوانی روزهای پایانی منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی می‌پردازد.