چهارمین جلد از حماسه سجادیه منتشر شد

 واقعیت آن است که در ادبیات فارسی، هر چقدر درباره امیرالمومنین و سیدالشهدا و امام رضا و امام زمان علیهم‌السلام کارهایی شده است اما امام سجاد(ع) از این حیث مظلوم بوده است و از سکوت آن حضرت در مقابل حکومت اموی و مروانی، رمزگشایی نشده است.

بسیاری از مردم که شاید بتوانند چند دقیقه در باره آن چهار امام سخن بگویند اما از امام سجاد چیزی نمی‌دانند. نهایتا از منابر شنیده‌اند که در روز عاشورا و به دلیل بیماری، جهاد از حضرتش ساقط شده تا سلسله امامت قطع نشود و نطقی تاریخی در کاخ یزید داشته‌اند و صحیفه سجادیه، متعلق به آن حضرت است. اما از ریزه‌کاری‌های دوران ٣۵ ساله امامت ایشان مطلع نیستند.

سید مهدی شجاعی که به این کار سترگ، همت گماشته است در هر جلد به مقطعی از زمانه و زندگی آن حضرت (از عاشورا تا شهادت) می‌پردازد. او بر بستر این روایت‌گری‌ها چند مضمون یا نکته کلیدی را دنبال می‌کند:

١- تمایزگذاری بین اسلام علوی (نبوی) و اسلام اموی. شاخص‌ها و نشانه‌های هر یک را روشن می‌سازد تا به‌راحتی بتوانیم هر حکومت مدعی اسلام را باز شناسیم.

٢- لقمه حرام، نقش اصلی را در سقوط یک انسان بازی می‌کند.

٣- موسس حلقات فکری، امام سجاد بوده‌اند و تلاش‌های باقرین علیهم‌السلام در ادامه مکتبی بوده است که پدر بنا نهاده‌اند.

۴- امام با خرید و آزاد کردن صدها برده و کنیز، آنان را مبلغان عملی اسلام علوی ساخت.

در مجلدات پیشین به معاویه، یزید، واقعه حَرّه، قیام توابین، انصراف فرزند یزید از خلافت، حکومت زبیریان و فرصت‌طلبی مروان پرداخته شده و در این مجلد به برآمدن عبدالملک مروان و حجاج بن یوسف و شرح سفاکی‌های بی‌نظیر او می‌رسیم.

یکی از محاسن و سبک نگارشی «حماسه سجادیه» استقلال هر یک از فصول است. به این معنا که بسیاری از فصول به قاعده‌ی یک داستان کوتاه‌اند که سر و شکل خود را دارند و خوانش و فهم آنها ضرورتا نیازمند خواندن مجلدات یا فصول پیشین نیست؛ هر چند درک کامل در گرو مطالعه این رمان ۵-۴ هزار صفحه‌ای است که پیش‌بینی می‌شود به ۶ جلد برسد.

شجاعی از زمره نویسندگانی است که برای کار داستانی به منابع دست اول مراجعه می‌کند و به مثابه یک پژوهشگر، روایت‌های ضعیف ولو مشهور را پالایش می‌کند. در این اثر ضمن آشنایی با ده‌ها شخصیت معاصر حضرت، نقش تاریخ‌سازانی چون معاویه، یزید، عبدالله‌بن زبیر، مختار، مروان‌بن‌حکم، عبدالملک مروان، حجاج و ... بیان می‌شود و از نقش دیگرانی چون ابو حمزه ثمالی، عطیه عوفی، یحیی‌بن ام‌الطویل، مصعب‌بن زبیر، ابوبکر شهاب زهری و چنذ شخصیت دیگر غافل نمی‌ماند.

راوی بعضی فصول در این جلد هم شیطان است که از تدابیر خود در پرورش و راهبری شخصیت‌های منفی پرده بر می‌دارد.

نامگذاری هر جلد، برگرفته از اشعار صائب و بیدل است که چهارمین جلد هم از بیدل، وام گرفته است:

هر جا صلای محرمی راز داده‌اند

آهسته‌تر ز بوی گل آواز داده‌اند

تصویر جلد در هر مجلد، شبیه قبلی است اما با افزودن درخت و درختچه‌های بیشتر؛ تا نشان دهد چگونه درختی واحد در واحه، اطراف خود را آباد می‌کند.