کارگردان فیلم سینمایی «بیلبورد» در گفتوگو با پانا:
«بیلبورد» فیلمی اجتماعی است که میخواهد تأثیر بگذارد، نه صرفاً بفروشد
تهران (پانا) - کارگردان فیلم سینمایی بیلبورد که نخستین تجربه فیلم بلند خود را در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر ارائه کرده، این فیلم را اثری اجتماعی با دغدغههای سینمایی میداند و تأکید میکند: معیار موفقیت یک فیلم لزوماً گیشه نیست، بلکه میزان تأثیرگذاری آن بر مخاطب اهمیت بیشتری دارد.
سعید دشتی؛ کارگردان فیلم سینمایی «بیلبورد» در گفتوگو با پانا درباره کلیت داستان این فیلم گفت: «بیلبورد» در یک شهر با فضای اجتماعی ملتهب روایت میشود و تلاش دارد بخشی از واقعیتهای زیست اجتماعی را در بستری داستانی و سینمایی به تصویر بکشد.
وی در ادامه و در پاسخ به پرسشی درباره ایده شکلگیری فیلم توضیح داد: ایده اولیه قصه بهصورت یک خط کلی در ذهنم وجود داشت. زمانی که با نویسنده اثر صحبت کردم، متوجه شدم او طرح کاملتری از این فضا در اختیار دارد. پس از گفتوگو درباره جهان فیلم، نگارش فیلمنامه را آغاز کردیم. این فیلم از جمله معدود آثار مستقل جشنواره امسال است که بدون حمایت ارگانی ساخته شده و همین استقلال برای من اهمیت زیادی داشت.
دشتی با اشاره به دغدغههای شخصیاش در این اثر افزود: «قصه «بیلبورد» یک داستان اجتماعی است که مولفههایی دارد که من ارتباط عمیقی با آنها برقرار کردم؛ از جمله پیوند قصه با سینما. سالها فعالیت در تئاتر و سینما باعث شد برخی دغدغههایم را در این فیلم بروز بدهم و آنها را به مخاطب منتقل کنم.»
این کارگردان درباره نخستین تجربه فیلمسازی بلند خود و انتخاب بازیگران اصلی فیلم گفت: «تا حدی با این نگاه موافقم که فیلماولیها مسیر سختتری برای جلب اعتماد بازیگران دارند، اما به نظرم همهچیز از فیلمنامه شروع میشود. اگر فیلمنامه خوب باشد، بازیگر نقش را میپذیرد. من بهدلیل سابقه تئاتریام، شناخت قبلی از امین حیایی داشتم و این موضوع روند همکاری را تسهیل کرد. در نهایت، آثار قبلی هر فیلمساز است که مسیر همکاریها را مشخص میکند.»
وی در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب نام «بیلبورد» برای فیلم عنوان کرد: «میان عنوان فیلم و قصه ارتباط مستقیمی وجود دارد، اما ترجیح میدهم توضیح آن را به تماشای فیلم واگذار کنم.»
دشتی در بخش دیگری از این گفتوگو و در پاسخ به پرسشی درباره نگاهش به گیشه و میزان فروش فیلمها اظهار کرد: «طبیعتاً هر فیلمسازی به فروش هم فکر میکند، اما چرخه اقتصادی سینمای ایران دچار ایرادهای جدی است؛ از اکران ناعادلانه گرفته تا غلبه کمدیها. به همین دلیل، فروش نمیتواند تنها معیار موفقیت یک فیلم باشد. فیلمهای اجتماعی خوبی داشتهایم که فروش کمی داشتهاند و برعکس.»
وی ادامه داد: «برای من تأثیرگذاری فیلم اهمیت بیشتری دارد. ممکن است فیلمی فروش بالایی داشته باشد اما تأثیر چندانی بر مخاطب نگذارد، و در مقابل، فیلمی با فروش کمتر بتواند جهانبینی تماشاگر را تغییر دهد. من ترجیح میدهم فیلمی بسازم که روی مخاطب اثر بگذارد، حتی اگر تعداد تماشاگرانش کمتر باشد.»
این کارگردان گفت: «در شرایطی که عوامل متعددی خارج از اختیار فیلمساز بر اکران تأثیر میگذارند، هیچ تضمینی برای فروش وجود ندارد. اما اگر فیلم بتواند روی مخاطب اثر بگذارد، به نظرم مأموریتش را انجام داده است.»
فاطمه آبروش
ارسال دیدگاه