در گفتوگو با پانا:
تئاتر فجر در غیاب گفتمان، به جشنوارهای پرشتاب تبدیل شده است
فجر باید محل گفتوگوی هنرمندان باشد نه عبور سریع گروهها/شتابزدگی و فشار اقتصادی، پاشنهآشیل جشنواره تئاتر فجر است/جشنواره تئاتر فجر باید به آوردگاه گفتوگو و همافزایی هنرمندان تبدیل شود
تهران (پانا) - محمد جهانپا، کارگردان تئاتر و عضو هیئت علمی دانشگاه، با اشاره به ضرورت شکلگیری گفتمان میان هنرمندان در جشنواره تئاتر فجر، معتقد است این رویداد در سالهای اخیر به دلیل فشارهای اقتصادی و شتابزدگی در اجراها، از کارکرد اصلی خود فاصله گرفته است.
محمد جهانپا، کارگردان تئاتر و عضو هیئت علمی دانشگاه و مدیر گروه رشته سینما و ادبیات نمایشی دانشگاه فردوسی مشهد، در گفتوگو با پانا درباره آغاز فعالیت خود در عرصه تئاتر گفت: «من مانند بسیاری از علاقهمندان تئاتر، فعالیت خود را از دوران مدرسه و از پشت نیمکتهای کلاس شروع کردم. از مقطع سوم راهنمایی در اوایل دهه ۷۰ وارد تئاتر شدم و این مسیر را در دوران دبیرستان بهصورت جدیتر و در حوزه دانشآموزی و جشنوارههای کشوری ادامه دادم.»
وی افزود: «پس از پایان دوران دبیرستان، بهصورت پیوسته با انجمن نمایش کشور و شهر مشهد همکاری داشتهام و تا امروز بیش از ۵۰ نمایش بازی کرده و کارگردانی بیش از ۱۰ اثر نمایشی را بر عهده داشتهام.»
این کارگردان تئاتر درباره راهکارهای ورود نوجوانان و علاقهمندان کمتجربه به عرصه نمایش اظهار کرد: «بهترین زمان و مکان برای شروع تئاتر، دوران مدرسه است. جشنوارههای دانشآموزی آموزشوپرورش جشنوارههای معتبر و خوبی هستند. دانشآموزان باید در مدرسه یک تیم نمایشی تشکیل دهند، با مدیر مدرسه گفتوگو کنند و با کمک یک مربی حرفهای، طی یک بازه دو تا سهماهه تمرین کنند.»
وی ادامه داد: «وقتی دانشآموزان به مرحله جشنواره میرسند، استعدادهایشان بهتدریج شکوفا میشود و دیده میشوند. به همین دلیل معتقدم بستر دانشآموزی بهترین نقطه شروع برای ورود به تئاتر است.»
جهانپا در ادامه، با اشاره به وضعیت جشنواره تئاتر فجر در دورههای اخیر، گفت: «جشنواره تئاتر فجر زمانی میتواند برای هنرمندان جذاب باشد که به یک آوردگاه واقعی تبدیل شود؛ آوردگاهی که سالی یکبار همه هنرمندان تئاتر کشور در کنار هم جمع شوند و در کنار تماشای آثار، یک گفتمان جدی شکل بگیرد.»
وی با بیان اینکه در یک دهه اخیر این هدف بهدرستی محقق نشده است، افزود: «متأسفانه در ۱۰ سال گذشته، فشارهای اقتصادی بر حوزه نمایش افزایش پیدا کرده و جشنوارهها دیگر نمیتوانند پذیرای شایستهای برای گروهها باشند. اغلب گروهها فقط میآیند، اجرا میکنند و میروند و این شتابزدگی به جشنواره ضربه میزند.»
این کارگردان تئاتر تأکید کرد: «در جشنواره تئاتر فجر امروز، فرصتی برای دیدن آثار یکدیگر، برگزاری نشستهای آموزشی و شکلگیری گفتوگو میان گروهها وجود ندارد. همه چیز با سرعت بالا انجام میشود؛ اجرا، داوری، تقسیم جوایز و پایان.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «جشنواره فجر تنها فرصت سالانه است که طراحان، نویسندگان، آهنگسازان، بازیگران و کارگردانان میتوانند کنار هم قرار بگیرند، اما متأسفانه امروز این امکان بهدرستی فراهم نیست و این موضوع را میتوان بزرگترین نقطهضعف جشنواره تئاتر فجر دانست.»
فاطمه آبروش
ارسال دیدگاه