علی (ع)، الگوی بندگی و پدرانگی

ولایت حضرت علی (ع) حقیقتی ماندگار در تاریخ اسلام است که به عنوان تجلی عدالت پس از دوران نبوت معرفی می‌شود. این جایگاه، که با فرمان الهی در واقعه غدیر خم تبیین شد، سنگ بنای هدایت جامعه اسلامی و پاسداری از ارزش‌های اصیل دین محسوب می‌شود. حضرت علی (ع) از ابتدای زندگی، چه در دوران کودکی در کنار پیامبر (ص) و چه در سال‌های سخت تبلیغ در مکه، همواره مدافع حق و یار صدیق ایشان بود.

امیرالمؤمنین (ع)، ده سال قبل از بعثت در کعبه متولد شد. استقامت و فداکاری ایشان در محاصره اقتصادی شعب ابی طالب، شاهدی بر عمق ارادت و تعهد او به آرمان‌های پیامبر بود. معرفی رسمی ایشان به عنوان برادر، وصی و جانشین توسط پیامبر (ص)، نقطه عطفی در تاریخ رهبری اسلامی رقم زد.

الگوی حکومتی حضرت علی (ع) مبتنی بر خدمت‌رسانی و پاسخگویی است. قدرت در نگاه ایشان ابزاری برای سلطه نبود، بلکه وسیله‌ای برای اجرای عدالت و رفع ستم از مردم بود. ایشان معیار برادری و برابری را بین همه افراد جامعه، فارغ از نژاد و قومیت، در حکومت خود برقرار ساختند.

گرامیداشت این روز فرخنده با یادآوری مقام امام اول شیعیان، فرصتی است تا عمق مسئولیت‌پذیری و پدری معنوی ایشان نسبت به امت اسلامی را پاس بداریم؛ پدری که با عدالت و رأفت، راهنمای بشریت است.