فرصت‌های زندگی را از دست ندهیم

حکمت دویست و هشتاد و پنجم نهج‌البلاغه

امام علی(ع) در این حکمت به یکی از رفتار های رایج انسان‌ها اشاره می‌کنند.

امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند: «از مردم می‌خواهند که شتاب کنند  اما آن‌ها مهلت می‌ خواهند در حالی که برای هر کس زمانی مشخص قرار داده شده است، باز هم بهانه می‌آورند و کارها را به تأخیر می‌اندازند.

گاهی انسان می‌داند که فرصت زندگی محدود است و زمان به سرعت می‌گذرد  اما کارهای مهم را به فردا و فرداهای دیگر موکول می‌کند،  درس خواندن، جبران اشتباهات، انجام کارهای خیر و اصلاح رفتار، از کارهایی هستند که نباید به تأخیر بیفتند.

امام(ع) به ما یادآوری می‌کنند که عمر انسان بی‌پایان نیست و فرصت‌ها همیشه باقی نمی‌مانند  به همین دلیل، نباید با بهانه تراشی و سستی، کارهای مهم را عقب بیندازیم.

پیام این حکمت این است که قدر زمان را بدانیم و کارهای درست و ضروری را امروز انجام دهیم  زیرا فرصت‌های از دست رفته همیشه قابل جبران نیستند.