من یک قلم هستم

یزد (پانا) - اگر قلمی توانایی بیان کلام را داشت، احتمالاً داستان‌های عمیق و پرمعنایی را روایت می‌کرد. از لحظات ناب و احساسی مانند نوشتن نخستین واژه‌های «بابا» و «مامان» بر روی کاغذ، تا اشک‌هایی که بر صفحه دفتر می‌چکیدند و بار عاطفی سنگینی را حمل می‌کردند. همچنین از نامه‌هایی که هرگز به مقصد نرسیدند و آرزوهایی که با جوهر آن‌ها رنگ و بوی واقعیت به خود گرفتند. این قلم، شاهد خاموش تمام لحظات انسانی، از شادی‌ها تا اندوه‌ها، و از امیدها تا ناامیدی‌ها بود.