پند آخر رهبری

باری نهادم در زمین، مردم خداحافظ
خسته از این بار امین، مردم خداحافظ
گفتند در زیر زمین پنهان شدم از ترس
بر این دروغ آتشین، مردم خداحافظ
آنها که نیش حرفشان بدتر ز موشک بود
زخم زبانها را ببین، مردم خداحافظ
من در کنار خانواده سوختم در عشق
افتاده‌ام بر روی زین، مردم خداحافظ
آنقدر با خون دلم سد ساختم در باد
ازآن شما این سرزمین، مردم خداحافظ
گفتن در کاخ است و خوش اما چه می‌دانند
شد سهم من نان جبین، مردم خداحافظ
آنقدر تهمت دیدم و لب بر سخن بستم
کز تلخی‌اش گشتم غمین، مردم خداحافظ
دیگر مجال ماندنم نیست ای رفیقانم
گشتم از این پس همنشین، مردم خداحافظ
اینک مجتبایم را که چون جان دوست می‌دارم
سپردم من به دست آفرین، مردم خداحافظ
او وارث صبر من است جان شما و او
در این مسیر واپیسین، مردم خداحافظ