استفاده از شیوه‌های خلاقانه و محبت‌آمیز؛ کلید طلایی آموزش نماز در مدارس

مریم نقدی‌پور، آموزگار دبستان دخترانه شاهد ناحیه دو شهرستان شهرکرد، در گفت‌وگو با خبرنگار پانا با تأکید بر این موضوع که معلمان پرچمداران عرصه تربیت دینی در نظام آموزش و پرورش محسوب می‌شوند، اظهار داشت: «رسالت ما در محیط‌های آموزشی تنها به آموزش مباحث علمی و درسی محدود نمی‌شود؛ بلکه پرورش نسلی اخلاق‌مدار، مؤمن و مأنوس با فرهنگ نماز، از مهم‌ترین اهداف و اولویت‌های اصلی یک معلم تراز به‌شمار می‌رود.»

این آموزگار در ادامه با نقد شیوه‌های سنتی در آموزش‌های دینی تصریح کرد: «تجربه نشان داده است که رویکردهای دستوری و تذکرهای مکرر، نه تنها اثرگذاری مطلوبی در نهادینه‌سازی فرهنگ نماز ندارند، بلکه گاه ممکن است موجب ایجاد دلزدگی در دانش‌آموزان گردند. به‌منظور تبدیل شدن نماز به یک باور قلبی و رفتاریِ داوطلبانه، بایستی فضایی را ترسیم کرد که در آن کودکان، نماز را نه یک تکلیف، بلکه فرصتی طلایی و لحظه‌ای سرشار از آرامش و خوشایند در کنار معلم و همسالان خود تجربه کنند.»

نقدی‌پور با اشاره به یکی از تجربیات موفق خود در برقراری پیوند عاطفی میان دانش‌آموزان پایه اول با فریضه نماز، خاطرنشان کرد: «در روز میلاد حضرت رقیه(س)، با هدف ایجاد خاطره‌ای ماندگار، مراسمی محدود در مدرسه برگزار گردید که با استقبال گرم والدین نیز همراه بود. در این فضای معنوی و شاد که با اهدای هدایای کوچک همراه بود، پیوندی عمیق میان احساس خوشایندِ جشن و فضای معنوی نماز ایجاد شد و برگزاری نماز جماعت با حضور مادران و دختران دانش‌آموزان، به تجربه‌ای شیرین و خاطره‌انگیز مبدل گشت؛ امری که تأثیر آن در اشتیاق روزافزون کودکان به نماز به‌وضوح مشهود بود.»

وی در پایان با ارائه پیشنهادهایی جهت ارتقای جایگاه نماز جماعت در مدارس تصریح نمود: «تحول در فرهنگ نماز مستلزم عبور از رویکردهای کلیشه‌ای و حرکت به‌سوی فضاهای صمیمانه است. چنانچه کادر آموزشی و معلمان بتوانند با بهره‌گیری از هنرِ برقراری ارتباط دوستانه، صبوری و محبت، خود الگویی عملی برای دانش‌آموزان باشند، قطعاً شاهد رشد چشمگیر گرایش دانش‌آموزان به نماز جماعت خواهیم بود. در واقع، محبت و تکریم دانش‌آموز، مؤثرترین و کوتاه‌ترین مسیر برای دعوت آنان به سوی معنویت و کمال است.»