قهرمانان و اسطوره‌های واقعی شهدا و جانبازان ما هستند

روح‌اله رستمی، قهرمان پاراوزنه‌برداری کشورمان در پارالمپیک، جهان و بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی، مدال طلای آخرین رویداد بین‌المللی خود را که چند ماه پیش در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی کسب کرد به جانباز جنگ رمضان تقدیم کرد.

وی درباره این اقدام ارزشمند خود گفت: مدال یک ورزشکارِ قهرمان تعریف قهرمانی او در میادین مختلف جهانی است با اهدای مدالم این تعریف را تغییر دادم و خواستم به همه بگویم که قهرمان و اسطوره‌های واقعی به معنای واقعی کلمه شهدا و جانبازان ما هستند.

رستمی افزود:‌ وقتی دیدم جانباز جنگ رمضان با جسمش زخم جنگ را به دوش می‌کشد اما روحش همچنان استوار و سربلند است احساس کردم ارزش واقعی این مدال باید در جای درست خودش قرار بگیرد.

وی ادامه داد: ما قهرمانان ورزشی هرچه داریم از مردم و از امنیت و آرامشی داریم که خیلی‌ها برایش جان دادند. جانبازان و رزمندگان مخصوصاً عزیزانی که در عملیاتی مثل رمضان حضور داشتند ستون‌های این عزت هستند. من با خودم گفتم اگر مدالی روی سینه من نشسته ریشه‌اش در ایثار همان مردانی است که از جانشان گذشتند؛ برای همین اهدای مدال بیشتر از یک تصمیم شخصی بود یک ادای دین، احترام قلبی و شاید کوچک‌ترین کاری که می‌شد انجام داد.

قهرمان پارالمپیک پاریس درباره نقش ورزشکاران در ایام جنگ بیان کرد: در ایام جنگ و حتی در روزهای آتش‌بس، نقش ورزشکاران فقط حضور در سالن مسابقه نیست ورزشکاران نماد امید و روحیه‌اند وقتی مردم در سختی هستند وقتی فشارهای روحی و اجتماعی زیاد می‌شود حضور ورزشکاران و مدال‌آوران می‌تواند دل یک ملت را زنده کند ورزشکار باید صدای مردمش باشد نه فقط نماینده مدال‌آوری ما باید نشان بدهیم که ایران همیشه ایستاده است چه در میدان جنگ چه در میدان ورزش.

رستمی اضافه کرد: در دوران جنگ شاید رزمندگان در خط مقدم بودند اما امروز هم هر ورزشکار در میدان یک سرباز فرهنگی است. ما با رفتار باغیرت و حتی با یک موضع‌گیری درست از هویت و عزت کشور دفاع می‌کنیم.

ملی‌پوش پاراوزنه‌برداری کشورمان تصریح کرد: حضور خود من در میادین بین‌المللی همیشه فقط برای رکورد زدن نبوده و هر بار که روی سکو رفتم حس کردم نماینده مردمم هستم، نماینده جانبازانی که باعث شدند ما امروز بتوانیم با افتخار پرچم کشورمان را بالا ببریم مخصوصاً در پارالمپیک این حس چندبرابر است چون خود این میدان روایت ایستادگی و شکست‌ناپذیری است.

قهرمان پاراوزنه‌برداری کشورمان در آخر گفت: من همیشه باور داشتم مدال اگر فقط برای خود آدم بماند ناقص است مدال وقتی ارزش پیدا می‌کند که بتواند دل کسی را خوش کند امیدی بدهد یا ادای احترامی باشد به کسانی که از ما شایسته‌ترند. اگر بخواهم یک جمله آخر بگویم، این است که قهرمانی فقط روی سکو نیست گاهی قهرمانی یعنی خم‌شدن در برابر عظمت یک جانباز.