اعیاد شعبانیه
قم(پانا)- اعیاد شعبانیه، در منظومهی معرفتی انقلاب اسلامی، صرفاً مجموعهای از مناسبتهای مذهبی و آیینی نیست؛بلکه یک «نقشهی تربیتی و تمدنی» برای ساخت انسان مؤمن، مسئول و میداندار است.
از میلاد باسعادت امام حسین (ع)، تا ولادت علمدار وفاداری حضرت عباس (ع)، و میلاد عارف مجاهد امام سجاد (ع)، تا اوج این منظومه در نیمهی شعبان و میلاد منجی عالم بشریت امام مهدی (عج)، همهی این ایام، حامل یک پیام مشترکاند:«جامعهی اسلامی، بدون تربیت نسل مؤمن، کنشگر و امیدآفرین، به آیندهی مطلوب نخواهد رسید.»
از همین منظر، اعیاد شعبانیه را باید فراتر از برگزاری جشنها و مناسک ظاهری دید. این ایام، فرصتی برای بازتعریف نسبت نسل نوجوان و جوان با مفاهیمی چون هویت، مسئولیت اجتماعی، ولایت، انتظار، مجاهدت و نقشآفرینی تمدنی است.
در این میان، شهر قم و مسجد مقدس جمکران، امروز بیش از هر زمان دیگری به کانون کنشگری فرهنگی و تربیتی نسل جوان تبدیل شدهاند؛ جغرافیایی که در آن، «انتظار» از یک مفهوم صرفاً ذهنی و فردی، به یک حرکت اجتماعی، فرهنگی و تمدنی تبدیل میشود.
برنامههایی همچون «طریقالمهدی» در قم، نمونهای روشن از همین نگاه تحولآفرین است؛ مسیری که با همت مجموعههای مردمی، فرهنگی، تربیتی، دانشآموزی و جوانان مؤمن و دغدغهمند، از یک برنامهی محدود مناسبتی عبور کرد و امروز به یک رویداد جریانساز و ملی تبدیل شده است.
طریقالمهدی، صرفاً یک مسیر پیادهروی یا اجتماع آیینی نیست؛بلکه یک «میدان تربیت اجتماعی» است. میدانی که در آن نوجوان، تنها مخاطب برنامه نیست، بلکه خود بخشی از طراحی، اجرا، خدمترسانی، تولید محتوا، فعالیت فرهنگی، نظم اجتماعی و فضاسازی معنوی میشود.
همین حضور فعال نسل نوجوان و جوان در متن برنامههای آیینی، یکی از مهمترین جلوههای تحقق عملی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است؛ سندی که تربیت را محدود به کلاس درس نمیداند و بر شکلگیری هویت دینی و اجتماعی دانشآموز در بستر «زیست واقعی» تأکید میکند.
در حقیقت، تجربهی برنامههایی نظیر طریقالمهدی نشان داد که اگر به نسل نوجوان اعتماد شود و میدان واقعی به او سپرده شود، میتواند بزرگترین رویدادهای فرهنگی و اجتماعی را با خلاقیت، انگیزه و روحیهی جهادی پیش ببرد. برخلاف برخی نگاههای فرسوده که هنوز تصور میکنند نوجوان فقط باید روی صندلی بنشیند و بخشنامه حفظ کند؛ درحالیکه نسل امروز، اگر میدان ببیند، خودش تبدیل به موتور حرکت میشود.
امروز، حضور گستردهی نوجوانان، دانشآموزان و جوانان در مسیرهای منتهی به مسجد مقدس جمکران، در مواکب فرهنگی، گروههای سرود، فعالیتهای رسانهای، خدمات مردمی، روایتگری، تولیدات هنری و برنامههای تربیتی، نشاندهندهی شکلگیری نسلی است که «انتظار» را نه در انفعال، بلکه در حرکت، مسئولیتپذیری و کنشگری اجتماعی معنا میکند.
این همان نقطهای است که پیوند میان فرهنگ مهدویت و تمدنسازی اسلامی شکل میگیرد؛چرا که جامعهی منتظر، جامعهای ایستا و منزوی نیست، بلکه جامعهای پویا، امیدوار، عدالتخواه و آمادهی ساخت آینده است.
اعیاد شعبانیه، بهویژه نیمهی شعبان، در حقیقت تمرین یک حقیقت بزرگاند؛اینکه مسیر رسیدن به جامعهی مهدوی، از تربیت نسلی آغاز میشود که اهل ایمان، معرفت، کار جمعی، مسئولیت اجتماعی و حضور در میدان باشد.
و شاید مهمترین دستاورد حرکتهایی همچون طریقالمهدی نیز همین باشد؛اینکه نوجوان ایرانی امروز، خود را صرفاً تماشاگر آینده نمیداند، بلکه میخواهد در ساخت آن نقش داشته باشد؛ نسلی که در سایهی مکتب اهلبیت علیهمالسلام، میتواند پرچمدار گامهای تمدنی انقلاب اسلامی در آیندهی این سرزمین باشد.
ارسال دیدگاه