از خانه‌ کوچک فاطمه(س) تا میدان بزرگ نقش‌آفرینی دختران

قم(پانا)- بعضی مناسبت‌ها فقط برای تبریک گفتن نیستند؛ فرصتی‌اند برای اینکه دوباره بفهمیم «تربیت» یعنی چه و قرار است نسل آینده چگونه ساخته شود.

کد مطلب: ۱۷۰۱۷۲۷
لینک کوتاه کپی شد
 از خانه‌ کوچک فاطمه(س) تا میدان بزرگ نقش‌آفرینی دختران

میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) و میلاد رهبر کبیر انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره)، دقیقاً از همان نقطه‌های مهم تاریخ‌اند؛

دو نوری که اگر درست فهمیده شوند، می‌توانند مسیر حرکت دختران امروز ما را روشن کنند.

هرچند جهان مدرن این روزها سخت مشغول قانع کردن نوجوان‌هاست که موفقیت یعنی تعداد فالوئر و مدل قاب گوشی. تمدن هم گاهی واقعاً خسته‌کننده می‌شود.

حضرت زهرا(س)، فقط الگوی عبادت و معنویت نیست؛الگوی «انسانِ اثرگذار» است.

دختری که در خانه، محور تربیت بود؛در جامعه، اهل مطالبه و حضور؛در میدان دفاع از حقیقت، شجاع و روشنگر؛و در زندگی، سرچشمه آرامش، رشد و هویت.

او نشان داد زن می‌تواند همزمان عفیف، اندیشمند، جریان‌ساز و مسئولیت‌پذیر باشد.

هم مادری کند، هم جامعه بسازد.

هم اهل محبت باشد، هم اهل ایستادگی.

و این همان الگویی است که دختر امروز ما به آن احتیاج دارد؛دختری که باید یاد بگیرد بین «دیده شدن» و «اثرگذار بودن» فرق زیادی وجود دارد.

امام خمینی(ره) نیز همین حقیقت را دوباره به جامعه بازگرداند.

در روزگاری که زن یا باید در حاشیه می‌ماند یا در ویترین مصرف‌گرایی غرب تعریف می‌شد، امام(ره) از زن مسلمانِ آگاه، مؤمن، کنشگر و تمدن‌ساز سخن گفت.

انقلاب اسلامی فقط ساختار سیاسی کشور را تغییر نداد؛نگاه به هویت زن و دختر ایرانی را هم متحول کرد.

بعد از انقلاب، دختران این سرزمین آرام‌آرام وارد میدان‌هایی شدند که روزی حتی تصورش دشوار بود؛

در آموزش، رسانه، علم، فعالیت‌های جهادی، مدیریت فرهنگی، تشکل‌های دانش‌آموزی، روایت‌گری، فعالیت‌های اجتماعی و میدان‌های تربیتی.

 

امروز وقتی چند دختر دانش‌آموز برای اجرای یک جشن، طراحی یک پویش، اداره یک برنامه فرهنگی یا حتی آماده‌سازی یک پذیرایی مسئولیت می‌پذیرند، شاید در ظاهر اتفاق کوچکی باشد؛اما حقیقت این است که همین تجربه‌های به ظاهر ساده، تمرین حکمرانی اجتماعی و مسئولیت‌پذیری آینده‌اند.

جامعه‌ای قوی می‌شود که دخترانش فقط تماشاگر نباشند؛بلکه «عامل حرکت» باشند.

مدرسه، فقط محل آموزش کتاب‌ها نیست؛باید میدان تمرین زندگی باشد.

جایی برای یاد گرفتن کار تیمی، مسئولیت‌پذیری، اعتماد به نفس، مهارت اجتماعی، روایت‌گری، حل مسئله و حضور مؤثر در جامعه.

اگر امروز دختران ما در قالب گروه‌های پیشتاز، تشکل‌های دانش‌آموزی و فعالیت‌های فرهنگی نقش‌آفرینی می‌کنند، این فقط یک برنامه مناسبتی نیست؛

ادامه‌ی همان مکتبی است که حضرت زهرا(س) بنیان گذاشت و امام خمینی(ره) دوباره آن را در متن جامعه زنده کرد.

نسل دختر امروز باید بداند که می‌تواند در اوج لطافت، قدرتمند باشد؛در اوج حیا، اثرگذار باشد؛و در اوج نوجوانی، مسئولیت اجتماعی را تمرین کند.

این همان نقطه‌ای است که تربیت واقعی آغاز می‌شود.

برنامه‌های فرهنگی و تربیتی ما نیز زمانی موفق‌اند که فقط به اجرای مراسم ختم نشوند؛

بلکه بتوانند روح «کنشگری مؤمنانه» را در نسل جدید زنده کنند.

کنشگری‌ای که از ایمان، هویت، امید و احساس مسئولیت نسبت به جامعه ریشه می‌گیرد.

امروز بیش از هر زمان دیگری، دختران ما نیاز دارند باور کنند که برای ساختن آینده خلق شده‌اند؛نه برای ایستادن در حاشیه‌ی زندگی و مصرف کردن رؤیاهای آماده‌ی دیگران.

و شاید زیباترین هدیه‌ی میلاد حضرت زهرا(س) همین باشد؛اینکه دختران این سرزمین، خودشان را جدی بگیرند چون آینده‌ی جامعه، از همین دست‌های کوچک اما توانمند ساخته می‌شود.

 

نویسنده : سیدعلیرضا دادمرزی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار