اینترنت فضای مجازی نیست

برای آنکه وقتی به این اصطلاح برخورد می کنیم بدانیم که دقیقا با چه چیزی روبرو هستیم لازم است درک درستی از آن داشته و تعریف درستی از این اصطلاح ارایه دهیم.

از آنجا که صفت مجازی را برای چیزهایی به کار می بریم که حقیقی هستند، مانند اینکه بگوییم شخص حقیقی یا شخص مجازی، یعنی کسی که حقیقتا وجود دارد و در مقابل آن شخصی که به طور مجازی وجود دارد.

در فضای مجازی با محیطی روبرو هستیم که روی زندگی ما تاثیر زیادی دارد و ما نیز می توانیم بر دیگران تاثیر بگذرایم، بنابراین اهمیت آن از زندگی واقعی و روزمره ما کمتر نیست.

نکته دیگر این است که بدانیم اینترنت فضای مجازی نیست بلکه اینترنت ابزار دستیابی و رسیدن به آن است.

شبکه جهانی اینترنت، شامل تعداد بسیار زیادی کامپیوتر است که با هم در سراسر دنیا به صورت شبکه کار می کنند. و محتوای داخل فضای مجازی را در خود نگه می دارند.

و نکته مهم دیگر این است که مسئولیت برقراری و حفظ ارتباطات بین یکدیگر را مدیریت می کنند ، پس بی ربط نیست که بگوییم اینترنت بستراستفاده از فضای مجازی را میسر و هموار می کند.

ابزارهای کنترل اینترنتی و هدایت کودکان و دانش آموزان  بیزاری جویانه نباشد

این اصطلاح هر روز شاهد پدیده های نوینی است که به شکل بی سابقه ای بر بخش های قابل توجهی از زندگی ما تاثیر می گذارند.

با وجودی که نمی توان آثار مثبت این پدیده ها را بر ارتقای استانداردهای زندگی ، روابط انسانی، آموزش های مهارتی، آموزشهای علمی و دیگر موارد نادیده گرفت، از طرفی آثار مخربی نیز دارد که عدم مواجهه صحیح و عالمانه، با آن ها چالش هایی را به وجود می آورد که صدمات جبران ناپذیری به به بدنه جوامع خواهد زد.

لازم است بدانیم ، توجه حقوقی به این فضا در سطح جهانی  ناکافی و در کشورما بسیار کم است. هرچند در ابعاد دیگری کنترل می شود ولی از نظر الگوهای مصرف و بهره گیری از الگوهای شایسته از لحاظ عقیدتی، سیاسی و نظم جمعی با استانداردها فاصلع=ه بسیاری احساس می شود که مورد پسند جامعه به ویژه نسل جدید و جستجو گر نیست.

در این میان مهمترین نکته که به نظر می رسد باید به طور هوشمندانه ای مورد توجه قرار بگیرد تا نتیجه عکس نداشته باشد و موجب بیزاری و قانون ستیزی نشود، استفاده از ابزاری است  برای کنترل و هدایت کودکان ، به ویژه دانش آموزان که این روزها استفاده از اینترنت و ورود آموزشهای آنلاین در فضای مجازی امری عادی برایشان تلقی می شود.

شناخت و به کارگیری این ابزار به والدین اجازه می‌دهند تا دسترسی فرزندان خود به محتواهای مخصوص بزرگسالان را کنترل کرده و از آنها در برابر شکارچیان اینترنتی مراقبت کنند.

در این راستا، نظریات حقوقی حاکم بر فضای مجازی، لازم در درجه اول توسط والدین و دانش آموزان شناسایی شود تا در جای مناسب مورد استفاده قرار بگیرند و به الگویی برای نسل حاضر تبدیل گردد.

متخصصین حوزه حقوقی نیز معتقدند قوانین مربوط به فضای مجازی و داده های اینترنتی و هر آنچه در این موضع قرار می گرد می بایست به طور شفاف اطلاع رسانی و معرفی شوند.

آموزش حریم شخصی نیازی همیشگی است

اهمیت موضوع ایمن نگه داشتن کودکان و نوجوانان که بخش عظیمی از آن ها را دانش آموزان تشکیل می دهند تا جایی است که می بایست این موضوع را به طور مداوم در نظر داشته باشیم شناخت و تعریف و حفظ حریم شخصی آموزشی است که تاریخ مصرف ندارد.

بیان این نکته که اینترنت حتی اگر از خانه یا مدرسه‌ قابل دسترسی اما فضای مجازی یک محیط عمومی است و هرگز نباید اطلاعاتی مانند آدرس، شماره تلفن، اسم رمز، اسم مدرسه یا محل زندگی را که منجر به فاش شدن هویت فرد برای غریبه ها می‌شود را منتشر کند.

در مثالی دیگر کودک و نوجوان لازم است بداند و در خانه یادگرفته باشد که هرگز بدون اطلاع والدین یا فردی بزرگتر، به ملاقات رودررو با کسانی که به صورت آنلاین با آنها آشنا شده نرود و لزومی ندارد به هر پیغامی پاسخ دهد.

در پایان خالی از فایده نیست که والدین نیز باید بدانند به گونه ای از نرم ‌افزارهای پیشگیرنده استفاده کنند که  ضمن مسدود شدن دسترسی به سایت‌ها و ارسال اطلاعات شخصی به صورت آنلاین، آموزش استفاده صحیح از اینترنت و فضای مجازی را نییز به طور همزمان به کودک یا نوجوان خود ارائه دهند.