اینترنت، فضای مجازی نیست

به گزارش پانا، برای آنکه وقتی با واژه فضای مجازی برخورد می‌کنیم، بدانیم دقیقا با چه چیزی روبه‌رو هستیم لازم است درک درستی از آن داشته و تعریف درستی از این واژه ارائه دهیم.

از آنجا که صفت مجازی را برای چیزهایی به کار می‌بریم که حقیقی هستند، مانند اینکه بگوییم شخص حقیقی یا شخص مجازی، یعنی کسی که حقیقتا وجود دارد و در مقابل آن شخصی که به طور مجازی وجود دارد.

در فضای مجازی با محیطی روبه‌رو هستیم که بر زندگی ما تاثیر زیادی دارد و ما نیز می‌توانیم بر دیگران تاثیر بگذرایم، بنابراین اهمیت آن از زندگی واقعی و روزمره ما کمتر نیست. نکته دیگر اینکه بدانیم اینترنت، فضای مجازی نیست بلکه ابزاری برای دستیابی و رسیدن به آن است.

از طرفی شبکه جهانی اینترنت، شامل تعداد بسیار زیادی رایانه است که در سراسر دنیا به صورت یک شبکه کار می‌کنند و محتوای فضای مجازی را در خود نگه می‌دارند. نکته مهم دیگر این است که مسئولیت برقراری و حفظ ارتباطات بین یکدیگر را مدیریت می‌کنند. بنابراین بی‌ربط نیست که بگوییم اینترنت بستر استفاده از فضای مجازی را میسر و هموار می‌کند.

ابزارهای کنترل اینترنت و هدایت کودکان و دانش‌آموزان بیزاری جویانه نباشد

فضای مجازی، هر روز شاهد پدیده‌های نوینی است که به شکل بی‌سابقه‌ای در بخش‌های قابل توجهی از زندگی ما تاثیر می‌گذارند. با وجود اینکه نمی‌توان آثار مثبت این پدیده‌ها را بر ارتقای استانداردهای زندگی، روابط انسانی، آموزش‌های مهارتی، آموزش‌های علمی و دیگر موارد نادیده گرفت اما آثار مخربی نیز دارد که فقدان مواجهه صحیح و عالمانه، با آن‌ها چالش‌هایی را ایجاد می‌کند که صدمات جبران‌ناپذیری در جوامع در پی دارد.

لازم است بدانیم، توجه حقوقی به این فضا در سطح جهانی  ناکافی و در کشورما بسیار کم است. هرچند در ابعاد دیگری کنترل می شود ولی از نظر الگوهای مصرف و بهره گیری از الگوهای شایسته از لحاظ عقیدتی، سیاسی و نظم جمعی با استانداردها فاصله بسیاری احساس می‌شود که مورد پسند جامعه به ویژه نسل جدید و جستجوگر نیست.

در این میان مهمترین نکته که به نظر می‌رسد باید به‌طور هوشمندانه‌ای مورد توجه قرار بگیرد تا نتیجه عکس نداشته باشد و موجب بیزاری و قانون‌ستیزی نشود، استفاده از ابزاری است  برای کنترل و هدایت کودکان، به ویژه دانش آموزان که این روزها استفاده از اینترنت و ورود آموزش‌های آنلاین در فضای مجازی برای آن‌ها امری عادی تلقی می‌شود.

شناخت و به‌کارگیری این ابزار به والدین اجازه می‌دهند تا دسترسی فرزندان خود به محتواهای ویژه بزرگسالان را کنترل کرده و از آن‌ها در برابر شکارچیان اینترنتی مراقبت کنند. در این راستا، نظریات حقوقی حاکم بر فضای مجازی، لازم در درجه اول توسط والدین و دانش‌آموزان شناسایی شود تا در جای مناسب مورد استفاده قرار بگیرند و به الگویی برای نسل حاضر تبدیل گردد.

متخصصان حوزه حقوقی نیز معتقدند قوانین مربوط به فضای مجازی و داده‌های اینترنتی و هر آنچه در این موضع قرار می‌گیرد، می‌بایست به طور شفاف اطلاع‌رسانی و معرفی شوند.

آموزش حریم شخصی نیازی همیشگی است

اهمیت موضوع ایمن نگه‌داشتن کودکان و نوجوانان که بخش عظیمی از آن‌ها را دانش‌آموزان تشکیل می‌دهند تا جایی است که می‌بایست این موضوع را به‌طور مداوم در نظر داشته باشیم شناخت و تعریف و حفظ حریم شخصی آموزشی است که تاریخ مصرف ندارد.

بیان این نکته که اینترنت حتی اگر از خانه یا مدرسه‌ قابل دسترسی اما فضای مجازی یک محیط عمومی است و هرگز نباید اطلاعاتی مانند آدرس، شماره تلفن، اسم رمز، اسم مدرسه یا محل زندگی را که منجر به فاش شدن هویت فرد برای غریبه‌ها می‌شود را منتشر کند. در مثالی دیگر کودک و نوجوان لازم است بداند و در خانه یادگرفته باشد که هرگز بدون اطلاع والدین یا فردی بزرگتر، به ملاقات رودررو با کسانی که به‌صورت آنلاین با آنها آشنا شده نرود و لزومی ندارد به هر پیغامی پاسخ دهد.

در پایان خالی از فایده نیست که والدین نیز باید بدانند به گونه‌ای از نرم ‌افزارهای پیشگیرنده استفاده کنند که  ضمن مسدود شدن دسترسی به سایت‌ها و ارسال اطلاعات شخصی به‌صورت آنلاین، آموزش استفاده صحیح از اینترنت و فضای مجازی را نییز به‌طور همزمان به کودک یا نوجوان خود ارائه دهند.