حال خوب زن؛ از زبان شخصی در فرم تا صدای بیماران در نشست نقد و بررسی

وی به‌ویژه از بازی مهتاب ثروتی در سکانس رویارویی با ابراهیم و همچنین بازی علی مرادی در سکانس‌هایی که بخش مهمی از احساسات شخصیت از طریق سکوت منتقل می‌شود، تمجید کرد.

برزگر درباره فرم تصویری فیلم گفت که در ابتدا برخی انتخاب‌های بصری برایش پرسش‌برانگیز بوده، اما به‌ تدریج همین فرم توانسته او را در فضای فیلم نگه دارد و باعث شود روایت را دنبال کند.

او تدوین فیلم را نیز یکی از نقاط قوت «حال خوب زن» دانست و تأکید کرد که فیلم تلاش کرده است لحظات مختلف داستان را از دست ندهد.

برزگر در ادامه، ساخت چنین آثاری را نوعی فاصله گرفتن از عادت‌های رایج سینمای ایران دانست و بر اهمیت پیدا کردن زبان و مسیر شخصی در فیلمسازی تأکید کرد.

حسین کاکاوند، تهیه‌کننده «حال خوب زن» نیز درباره انتخاب این پروژه گفت: «مهدی برزکی چند فیلمنامه به من پیشنهاد داد، اما «حال خوب زن» را انتخاب کردم؛ چون فیلم علاوه بر پرداختن به موضوعات اجتماعی، انسانی و خانوادگی، به حوزه سلامت و مشکلات این دسته از بیماران نیز توجه دارد. برای من مهم بود که این فیلم بتواند صدای بیمارانی باشد که در دوران بیماری، به‌ویژه در شرایط دشوار، از حمایت کافی سازمان‌های بیمه‌‌گر برخوردار نیستند و مشکلاتشان کمتر شنیده می‌شود. فکر می‌کنم سینما می‌تواند این مسائل را مطرح کند و صدای کسانی باشد که در چنین شرایطی امکان بیان مشکلات خود را ندارند.»

«حال خوب زن»؛ تلاشی برای ساختن زبان شخصی

«حال خوب زن» در نهایت فیلمی است که تلاش می‌کند روایت خود را از دل سکوت‌ها، روابط، زخم‌های گذشته و بحران‌های درونی شخصیت‌ها شکل دهد. حضور نمادین اسب، پرداختن به آسیب‌های روانی و تأثیر آن بر رابطه زوج اصلی و همچنین تأکید کارگردان و بازیگر اصلی بر تحقیق و تمرین، نشان می‌دهد که فیلم بیش از آنکه صرفاً به یک بحران خانوادگی بپردازد، به دنبال واکاوی ریشه‌های پنهان رفتار شخصیت‌هاست.

تصاویر این نشست توسط لیلا ابراهیمی به ثبت رسیده است.