حسینی: خواستم فضای متفاوتی را در فیلمسازی تجربه کنم
«رقص باد» یک عاشقانه آرام است
تهران(پانا) - کارگردان فیلم سینمایی «رقص باد» با اشاره به فضا و قصه این فیلم بیان کرد که آگاهانه تصمیم گرفته است مسیر متفاوتی را در فیلم اولش انتخاب کند و یک فیلم عاشقانه آرام بسازد.
سیدجواد حسینی کارگردان فیلم سینمایی «رقص باد» که در چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر نمایش دارد با اشاره به فضای کلی اثر گفت: فیلم دو جمله و دو گزاره محوری دارد که شاکله مفهومی آن را شکل میدهد. نخست این جمله که «زندگی نوبت دارد»؛ اینکه در هر مقطع، نوبت زندگی کردن چه کسی است.
وی ادامه داد: جمله دوم که برای من اهمیت جهانی و شخصی بیشتری دارد، این است که «گاهی ناچاریم برگردیم» و همه ما، با هر جایگاهی و در هر شرایطی که قرار گرفتهایم، مجبور هستیم به نقطهای بازگردیم که از آن دور شدهایم. این مفهوم در ادامه روایت فیلم بهتدریج برای مخاطب روشن میشود.
حسینی در پاسخ به پرسشی درباره نخستین تجربه ساخت فیلم بلند خود توضیح داد: بسیاری از فیلماولیها، با احترام کامل به همه همکارانم، ترجیح میدهند در اثر سراغ فضاهای ملتهب اجتماعی بروند؛ فضاهایی که در سالهای اخیر بارها تکرار شدهاند؛ از روایتهای جنوبشهری گرفته تا قصههای پرتنش اجتماعی، با این امید که فیلم دیده شود. اما من آگاهانه تصمیم گرفتم مسیر متفاوتی را انتخاب کنم و یک فیلم عاشقانه آرام بسازم.
این کارگردان ادامه داد: این تفاوت برای من جذاب بود، ساخت این سبک از فیلم قطعاً کار سادهای نیست و خلق فضاهایی که از عادتهای رایج فاصله میگیرند، دشوار است. اما برای من، هرچه کار سختتر باشد، جذابتر میشود.
حسینی درباره سابقه فعالیت حرفهای خود گفت: من از سال ۱۳۸۴ بهعنوان دستیار برنامهریز وارد سینما شدم و در این سالها، در کنار ساخت چندین فیلم کوتاه، با کارگردانان متعددی همکاری داشتهام. تلاشم همیشه این بوده که از هر کارگردانی چیزی یاد بگیرم؛ حتی اگر سلیقهام با سلیقه او همسو نبوده است. همیشه سعی کردهام نقاط قوت هر فیلمساز را استخراج و در مسیر کاری خودم استفاده کنم.
این فیلمساز درباره مشورت با دیگر کارگردانان در روند ساخت فیلم نیز اظهار کرد: من بهشدت به کار گروهی در سینما اعتقاد دارم. فیلمسازی یک فرآیند جمعی است و ممکن است در لحظهای که من مشغول خواندن فیلمنامه یا گرفتن یک پلان هستم، از نکته ای غفلت کنم که فرد دیگری به آن توجه کرده باشد و از این حیث حتما مشورتهایی وجود داشته است.
حسینی به چالشهای فیلماولیها اشاره کرد و گفت: پیدا کردن تهیهکننده، چالشی مشترک برای همه فیلماولیهاست. این مسئله برای من هم وجود داشت. سالها در تلاش بودم تا وارد مسیر حرفهای فیلمسازی شوم و این چالش، بخشی جداییناپذیر از مسیر همه کسانی است که میخواهند نخستین فیلم بلند خود را بسازند.
این کارگردان در ادامه گفتگو درباره شکلگیری همکاریاش با تهیهکننده فیلم توضیح داد: پیش از ساخت این فیلم، تجربه همکاریهای متعددی با ابوالفضل صفری داشتهام. از سالها قبل، در پروژههای مختلف بهعنوان برنامهریز و در مقاطع دیگر در کنارش فعالیت کرده بودم.
وی افزود: ما سریالی با عنوان «الگوریتم» ساختیم که حدود یک سال و چند ماه زمان برد و همین همکاری طولانیمدت باعث شد به یک شناخت و اعتماد متقابل برسیم. در جریان همان پروژه بود که به این جمعبندی رسیدیم تا یک فیلم سینمایی با مختصات متفاوت را نیز با هم تولید کنیم.
کارگردان «رقص باد» درباره فرآیند تولید گفت: کل پروژه فیلمبرداری در استان بوشهر انجام شد؛ هم در خود شهر بوشهر و هم در شهرهای اطراف آن. عملاً تمام لوکیشنهای فیلم در همین جغرافیا قرار داشت و تولید بهصورت متمرکز در جنوب کشور پیش رفت.
حسینی افزود: با احتساب مراحل پستولید، حدود سه ماه است که بهطور مستمر درگیر پروژه هستیم. با توجه به اینکه امسال سالی پرحاشیه و پرالتهاب در تمام بازههای زمانی بود، پیش بردن کار در این شرایط، دشواریهای خاص خودش را داشت.
این فیلمساز در پایان در پاسخ به پرسشی درباره حضور در جشنواره فیلم فجر اظهار کرد: حضور فیلم در جشنواره بهعنوان یک بستر نمایش است؛ جایی که فیلمها دیده میشوند و فیلمسازان امکان ارائه اثرشان را پیدا میکنند.
ارسال دیدگاه