شمارش معکوس برای پرواز؛ روزی که مدرسه به آسمان رسید
شیراز (پانا) - امروز حیاط مدرسه تبدیل به یک ایستگاه فضایی پرانرژی شد؛ جایی که با موشکهای دستساز، رویاهای کهکشانی و کلی خنده و هیجان، به آسمان ثابت کردیم زمین برای پروازهای ما خیلی کوچک است.
۱، ۲، ۳، ۴، ۵ و… حرکت!
این صدای شمارش معکوس بود که امروز تمام فضای مدرسه را پر کرده بود. از همان دقیقهای که زنگ اول خورد، معلوم بود امروز با روزهای دیگر فرق دارد. در و دیوار مدرسه با پوسترهای کهکشانی، تصاویر ماهوارهها و مدلهای مینیاتوری موشکها تزیین شده بود و بچههای اینطرف و آنطرف میدویدند تا شکارچی لحظههای ناب این روز هیجانانگیز باشند.
ماجرا از این قرار بود که به مناسبت روز هوافضا، محوطه مدرسه تبدیل شده بود به یک نمایشگاه فضایی کاملاً اختصاصی و جوانپسند. هر کلاسی با کلی خلاقیت و شور و شوق، دستسازهها، ماکتهای موشک، طرحهای ماهوارهای و حتی رباتهایی را آورده بود تا هنر و توانایی ایرانی را به رخ بکشد.
وسط حیاط، بچهها دور یک سکوی پرتاب دستساز جمع شده بودند. همه با چشمهای برقزده و لبخند روی لب، منتظر لحظه پرتاب موشکهای آبی (آبپران) بودند. با زدن دکمه استارت، موشک با یک شتاب فوقالعاده و همراه با جیغ و هوای شاد بچهها تا ارتفاع بلندی اوج گرفت و آسمان آبی بالای سرمان، شاهد تشویقهای پرشور و حال دانشآموزانی شد که آسمان را هدف گرفته بودند.
فضای مدرسه اصلاً خستهکننده نبود؛ از موزیکهای پرانرژی در پسزمینه گرفته تا کلکلهای دوستانه بچهها سر اینکه کدام موشک بیشتر بالا میرود. حتی میز مصاحبه رادیو پانا هم شلوغتر از همیشه بود؛ بچهها با چشمهایی که از شوق یادگیری میدرخشید، از آرزوهایشان برای فضانورد شدن، ساخت ماهوارههای پیشرفته و قدم گذاشتن در دنیای پهناور هوافضا میگفتند.
امروز به ما ثابت شد که فاصله رویای تا واقعیت، فقط به اندازه یک اراده محکم و کلی خلاقیت است. روز هوافضا تمام شد، اما شوق پرواز و نگاه رو به بالای ما، تازه شروع شده است؛ حواس آسمان به ما باشد، نسل جدید با کلی ایده و موشکهای کاغذی و واقعی در راه است.
ارسال دیدگاه