کریم اهل بیت؛ تجلی سخاوت و رحمت الهی

ولادت امام حسن مجتبی (ع)، جلوه‌ای از رحمت بیکران خداوند بر جامعه بشری است. ایشان در دامان پرمهر حضرت فاطمه زهرا (س) و تحت تربیت پدر فرزانه، امیرالمؤمنین علی (ع)، رشد یافتند و میراث‌دار صفات والای نبوی شدند.

 سیره عملی ایشان، به‌ویژه در دوران کوتاه امامت، سرشار از درس‌های جاودان اخلاق است.

لقب کریم اهل بیت برازنده ایشان است؛ چرا که بخشندگی و سخاوت ایشان مرز نمی‌شناخت.

حکایت‌های متعددی از انفاق و رسیدگی به دردمندان نقل شده که نشان می‌دهد کمک به نیازمندان، نه یک وظیفه، بلکه بخشی از وجود و گوهر ذات ایشان بود.

 ایشان به ما آموختند که ارزش واقعی انسان در انفاق و ایثار اوست، نه در جمع‌آوری مال دنیا.

شجاعت در معرکه و بردباری در برابر ناملایمات، از دیگر ویژگی‌های برجسته امام حسن (ع) بود‌.

صلح تاریخی ایشان با معاویه، اگرچه ظاهری تلخ داشت، اما در باطن، حکمت عمیقی از حفظ جان شیعیان و جلوگیری از خونریزی‌های بی‌حاصل را به نمایش گذاشت.

 این اقدام، اوج تدبیر سیاسی و نرمش قهرمانانه بود که به ما می‌آموزد گاهی سکوت و مدارا، مقدمه‌ای برای پیروزی‌های بزرگ‌تر است.

میلاد امام حسن مجتبی (ع) یادآور این حقیقت است که سعادت حقیقی در گرو اخلاق نیکو، سخاوت بی‌قید و شرط، و پیروی از مسیر اهل بیت (ع) است.

در این روز عزیز، بیایید با تأسی به سیره کریمانه آن امام، قلب‌های خود را از بخل پاک کرده و دست‌هایمان را برای یاری نیازمندان بگشاییم تا پرتو رحمت الهی در جامعه جاری شود.