آخرین پناه؛ روایتی از ایثار رباب در قلبِ حادثه

همدان (پانا) - وقتی حادثه از راه رسید و تمامِ پناهگاه‌ها فرو ریخت، رباب تنها کسی بود که با آغوشش مرزِ میان مرگ و زندگی را ترسیم کرد؛ نگاه‌هایی که در میانه‌ی غبار و آشوب، به جای ترس، آرامش می‌بخشید و دستانش که در اوجِ ویرانی، تنها امضایِ پایداری بر چهره‌ی زمان بود. او نه یک همراه، که سکونِ آرام در دلِ طوفان بود؛ نگاهی که حتی در میانه‌ی هیاهوی حادثه، معنایِ عمیقِ معنایِ «ماندن» را به ما آموخت.