جهانی که Game Over ندارد

کافه بازی برای بسیاری از گیمرها به نامی آشنا و بخشی از خاطرات رسانه‌ای‌شان تبدیل شده است. فصل جدید «کافه بازی» این روزها با تغییراتی گسترده‌تر از گذشته هفته‌ای سه روز روی آنتن شبکه دو است؛ از دکور و فضای استودیو گرفته تا آیتم‌ها و ساختار محتوایی برنامه. برای دیدن آنچه پشت این تغییرات جریان دارد، راهی محل ضبط برنامه شدیم؛ جایی که یادآور بخشی از یک جهان گیمینگ بزرگ است.

گرمای هفته اول خردادماه مثل یک «باس‌فایت» سرسخت روی شهر سایه انداخته است. حوالی ساعت سه بعدازظهر، کارگران در محوطه ساختمان استودیو مشغول ساخت‌وسازند و صدای ابزارهایشان مثل افکت‌های محیطی یک بازی جهان‌باز در فضا می‌پیچد. از راهرویی باریک که از کنار ساختمان نیمه‌کاره می‌گذرد عبور می‌کنم؛ مسیری که بیشتر شبیه تونل ورود به یک مرحله جدید است. پشت درهای استودیو سکوت حکمفرماست، اما چند قدم جلوتر، با باز شدن درِ «کافه بازی»، انگار صفحه لودینگ تمام می‌شود و ناگهان وارد دنیای دیگری می‌شوی.

چند قدم که داخل استودیو پیش می‌روم، تازه می‌فهمم چرا حس ورود به یک مرحله جدید را داشتم. اینجا بیشتر از آنکه شبیه یک استودیوی تلویزیونی باشد، به هاب یک بازی بزرگ شباهت دارد. نئون‌های رنگی از هر سو چشمک می‌زنند و نور آبی و بنفش‌شان روی دیوارها و کف استودیو پخش شده است. هر گوشه از دکور پر از نشانه‌هایی است که برای گیمرها آشنا به نظر می‌رسند؛ المان‌هایی که انگار از دل ده‌ها دنیای مختلف بازی بیرون کشیده شده‌اند و حالا کنار هم قرار گرفته‌اند تا هویت «کافه بازی» را شکل دهند.

اما قلب تپنده این هاب گیمینگ، بدون شک ویدئووال عظیم استودیو است؛ نمایشگری که مثل یک پورتال بزرگ در مرکز صحنه قرار گرفته و نگاه هر تازه‌واردی را به سمت خود می‌کشد و در آن لحظه، تصویری از بازی Castlevania: Belmont's Curse روی صفحه‌اش نقش بسته است. روی نمایشگر، قلعه‌های تاریک، آسمان مه‌آلود و فضای گوتیک دنیای «کسلوانیا» جان گرفته‌اند. برای چند ثانیه تشخیص اینکه تصویر بازی کجا تمام می‌شود و استودیو از کجا آغاز می‌شود، کار ساده‌ای نیست.

اما این هاب گیمینگ فقط برای نمایش ساخته نشده است؛ اینجا هرکسی مشغول انجام مأموریت خودش است. در یکی از ایستگاه‌های این جهان رنگارنگ، بخشی از کوئست روز در حال انجام است. ماجد بازرگان چند قدم آن‌سوتر از میز اجرا، پشت دوربین ایستاده و با دقت همه چیز را زیر نظر دارد؛ از دیالوگ‌هایی که میان مجری و کارشناسان رد و بدل می‌شود تا کوچک‌ترین جزئیاتی که قرار است در قاب ثبت شود.