تا آخرین لحظه عمرمان زورگو را ناکام می گذاریم

طیب حاج‌رضایی از چهره‌های شناخته‌شده و پرنفوذ در میدان میوه و تره‌بار تهران بود؛ فردی که به دلیل روحیه لوطی‌گری و سابقه درگیری‌ها حتی مدتی را در زندان گذرانده بود و بسیاری از افراد از نفوذ و قدرت او حساب می‌بردند.

با این حال، در کنار این ویژگی‌ها، طیب حاج‌رضایی به برپایی آیین‌های مذهبی نیز شهرت داشت. او هر سال در ایام محرم تکیه‌ای برای عزاداری امام حسین(ع) برپا می‌کرد و دسته‌های عزاداری راه می‌انداخت.

با آغاز نهضت امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۲، فعالیت‌های هیئت او رنگ و بوی سیاسی به خود گرفت. طیب با دعوت از سخنرانان انقلابی و نصب تصویر امام خمینی(ره) در هیئت، حمایت خود را از جریان مبارزاتی مردم اعلام کرد.

همین اقدامات باعث شد تا دستگاه حاکمیت پهلوی با او وارد تقابل شود. گفته می‌شود در مقطعی از او خواسته شد برای سرکوب حوادث مدرسه فیضیه قم با نیروهای حکومتی همکاری کند، اما طیب این درخواست را نپذیرفت.

در پی رخدادهای قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، طیب حاج‌رضایی توسط نیروهای ساواک دستگیر شد. بنا بر روایت‌ها، او ماه‌ها تحت فشار و شکنجه قرار گرفت تا اعتراف کند که برای ایجاد ناآرامی از امام خمینی(ره) پول دریافت کرده است؛ اعترافی که می‌توانست زمینه آزادی‌اش را فراهم کند.

اما طیب حاضر نشد چنین ادعایی را بپذیرد و در پاسخ گفته بود: «من با بچه‌های حضرت زهرا(س) در نمی‌افتم.»