سازش از سر ترس؛ بهای سنگین یک انتخاب

بررسی تاریخ ایران در دوران هجوم مغولان نشان می‌دهد تصمیم‌های برخاسته از ترس، پیامدهای سنگینی برای کشور به همراه داشته است. در حالی‌ که جلال‌الدین خوارزمشاه با نیرویی محدود، سختی تشنگی، غربت و مرگ را به جان خرید تا مانع پیشروی مغولان شود، سلطان محمد خوارزمشاه با وجود در اختیار داشتن سپاهی بزرگ، مسیر سازش و عقب‌نشینی را انتخاب کرد.

نتیجه این تصمیم، به روایت منابع تاریخی، سال‌ها ناامنی، ویرانی و تضعیف بنیان‌های اجتماعی و سیاسی ایران بود؛ وضعیتی که از دل ترس و ترجیح سازش بر مقاومت شکل گرفت و پیامدهای آن نسل‌ها ادامه یافت.

با این حال، تاریخ ایران هرگز در تاریکی مطلق متوقف نماند. قیام سربداران در سبزوار، نمادی از بازگشت روح مقاومت و ایستادگی بود؛ حرکتی که با شعار تن ندادن به ذلت، نشان داد ملت ایران در بزنگاه‌های تاریخی، توان برخاستن دوباره را دارد.

این روایت تاریخی تأکید می‌کند که ترس، آغاز فروپاشی ملت‌هاست و ایستادگی، راز بقا و تداوم هویت یک سرزمین؛ درسی که ریشه در فرهنگ عاشورایی و آموزه «زندگی با عزت» دارد.