هوادار آبی محکوم به صبوری/

استقلال در بحران / علی منصور و مهر سکوتی به نام پرسپولیس

دو امتیاز از ۴ بازی و ضعیف ترین شروع تاریخ باشگاه استقلال اولین های ثبت شده برای علیرضا منصوریان در سمت سرمربی تیمی است که با غرور زیادی به نیمکت آن رسیده است.

کد مطلب: ۵۲۶۱۲۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار ورزشی پانا؛ شاید بدبین ترین هوادار استقلال هم نمی توانست چنین پیش بینی از شروع تیمی داشته باشد که هر ستاره ای را در نقل و انتقالات دست روی آن گذاشت جذب کرد. اما حالا استقلال با ۲ امتیاز حاصل از ۴ بازی و حضور در رده پانزدهم به تعطیلات رفته و مهم تر اینکه اختلاف امتیاز استقلال با پرسپولیس به ۸ امتیاز رسیده و شاید رسیدن به تیم آماده برانکو در این فصل برای استقلال رویایی باشد.

استقلال در حالی پنجشنبه در شهر قدس و با حضور پرشور هوادارانش مقابل پیکان تساوی گرفت که روز قبل از مسابقه علیرضا منصوریان در نشست خبری با مثال زدن از برانکو و پرسپولیس مُهر سکوت به لب هواداران استقلال زد و با بیان اینکه " پرسپولیس سال گذشته مزد صبوری هواداران را گرفت " و " فصل گذشته فرهنگ این تیم به سربلندی اش کمک کرد. " اعتراض سکوها علیه تیمش را کمی به تاخیر انداخت و حالا علی منصور به لطف برنامه های استادش کارلوس کی روش در تیم ملی یک ماه فرصت دارد تا تیمش را به شرایط حداقلی برساند. اما مثال زدن منصوریان از پرسپولیس و ساکت کردن هواداران استقلال جای سخن دارد و به نظر می رسد قیاس مع الفارق باشد.

ایران و فرهنگ هواداری

بدون شک باید پذیرفت که هوادارن ورزش در ایران شاید بی نظیر نباشد اما در دنیا چنین هواداری را به ندرت می توان پیدا کرد؛ هوادار ورزش در ایران قدرت فوق العاده ای برای تشویق و تهییج تیمش دارد اما همان تماشاگر به سرعت می تواند تغییر جهت داده و روحیه تیم را به پایین ترین سطح ممکن برساند. این حقیقتی است که هوادار در ایران ثبات ندارد و نمی توان از او انتظار داشت که آستانه تحملش در سطح استانداردی باشد. به عبارتی نتیجه گرا بودن در ورزش ایران از مدیران تا هواداران ادامه دارد و اصولا شاید نتوان در ورزش ایران موردی را پیدا کرد که برای مدتی طولانی هوادار ساکت باشد و در قبال ناکامی تیم محبوبش جیغ بنفش نزند.

منصوریان در حالی فرهنگ بالای هواداران پرسپولیس را مثال می زند که شاید پایین بودن آستانه تحمل هواداران استقلال ریشه در دو نوع تفکر حاکم بر استقلال در دو دهه گذشته داشته باشد؛ جایی که عده ای هوادار ناصر حجازی شدند و عده ای دیگر به پشتیبانی قلعه نویی بلند شدند تا هر وقت یک نوع تفکر هدایت استقلال را دست گرفت تفکر دیگر چشم دیدنش را نداشته باشد و شاید حتی آرزو کند که استقلال در آن مقطع زمین بخورد.

صبوری بدون فوتبال زیبا امکان پذیر نیست

منصوریان در حالی فرهنگ هواداران پرسپولیس و صبر آنها را مثال می زند که شرایط فصل گذشته پرسپولیس با این فصل استقلال بسیار متفاوت است. پرسپولیسه فصل گذشته با استقلال ۴ هفته ابتدایی لیگ شانزدهم قابل مقایسه نیست، پرسپولیس در ابتدای لیگ پانزدهم فوتبال جذابی ارائه می کرد و تماشاگر از سبک بازی تیمش راضی بود اما عامل مهمی به نام اشتباهات عجیب و غیر قابل باور داورها تیم را از نتیجه گیری دور کرده بود و امتیازهایی را از برانکو گرفت که هفته ها قبل از پایان لیگ می توانست پرسپولیس را قهرمان کند.

اما سوالی که منصوریان باید پاسخ دهد این است که آیا تیمش در فصل جدید خوب و تماشاگر پسند بازی کرده است؟

حقیقت این است که استقلال تا پایان هفته چهارم نتوانسته جذاب و تماشاگر پسند بازی کند و با انتخاب سیستمی شبیه به سیستم کارلوس کی روش به دنبال برتری های حداقل بوده و خبری از فوتبال سراسر تهاجمی در این تیم نیست. نمونه این امر در بازی با نفت کاملا مشخص بود؛ جایی که استقلال بعد از به ثمر راندن گل برتری به فکر حفظ نتیجه بود. در سمت دیگر داوری هم تا به اینجای کار برای استقلال مناسب بوده است.

نیمکت استقلال و ابهامات ویژه

علیرضا منصوریان خریدهای نامداری برای استقلال داشت اما نیمکت استقلال به نظر می رسد به اندازه تیم اصلی در حدی نیست که منصوریان بتواند برگ برنده اش را تعویض کند. منصوریان می توانست در نقل و انتقالات کمی هوشیارتر باشد و فکری به حال جایگزین های ستاره های میلیاردی اش کند. تیم دوم استقلال به مراتب از دیگر مدعیان ضعیف تر است و شاید نتوان بازیکنی را پیدا کرد که یک تنه بتواند روند بازی را با ورودش تغییر دهد.

در کنار بازیکنان بحث کادر فنی استقلال هم می تواند دارای ایراداتی باشد؛ منصوریان مربی با تجربه و تمام عیاری نیست که بتواند بدون حضور کمک های بزرگ و با دانش کارش را در تیمی آغاز کند که فصل بحرانی را پشت سر گذاشته بود. این مورد درباره پرسپولیس صدق نمی کند؛ در کنار برانکوی با تجربه تیمی با دانش و کار آزموده حضور دارند که هر یک در کرواسی برای خود خبره هستند. در کنار کروات های پرسپولیس نباید نقش ویژه کریم باقری را فراموش کرد؛ آقا کریم از حیث علم فوتبال پایین تر از سایرین در پرسپولیس است اما قطب روحی نیمکت است و در مواقع بحرانی می تواند به خوبی بازیکنان را کنترل کند.

اما درباره استقلال هر چند نام هایی آشنا برای هواداران روی نیمکت دیده می شوند اما هیچ کدام وزنه محسوب نمی شود. در کنار اینها استقلال روی نیمکتش شخصیتی مانند کریم باقری ندارد. حضور یک دستیار دیگر و حتی با دانش تر از سرمربی، در کنار علی منصور می تواند کمک خوبی برای استقلال باشد.

نباید فراموش کرد که علیرضا منصوریان در شرایطی با نفت خوب نتیجه گرفت که این تیم توسط حسین فرکی ساخته شد؛ با تفکرات یحیی گل محمدی اوج گرفت و منصوریان وارد تیمی اوچ گرفته شد و این تیم را در همان سطح نگه داشت. اما در اختیار گرفتن سکان هدایت تیمی ناکام و تلاش برای رساندن استقلال به اوج قطعا کاری است که بسیار سخت تر از نفت خواهد بود و شاید آزمون اصلی دانش مربی گری برای علی منصور باشد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار