گزارش پانا از نشست پرسش و پاسخ فیلم گناهکاران
قریبیان: آرزو دارم ممیزی از سینمای ایران برداشته شود / مجبور شدیم پایان فیلم را تغییر دهیم
خبرگزاری پانا: فرامرز قریبیان با اشاره به این مطلب که آرزو دارد ممیزی دیگر در سینمای ایران وجود نداشته باشد گفت: پس از آنکه فیلم ساخته شد، کمی ممیزی خورد و چند پلان و دیالوگ حذف شد. حتی گفتند فینال فیلم هم باید عوض شود که اینکار را انجام دادیم و پروانه گرفتیم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی گلاهکاران شامگاه گذشته با حضور فرامرز قریبیان بازیگر و کارگردان این فیلم ؛ محمد متوسلانی بازیگر؛ قطب الدین صادقی و بهاره کیان افشار از بازیگران این فیلم در تالار سعدی برج میلاد برگزار شد.
در ابتدای این نشست فرامرز قریبیان درباره وقفه ۱۲ ساله فیلمسازی اش گفت: پس از ساخت «چشمهایش» در سال ۷۸ که سال ۸۰ اکران شد، فیلمنامهی خوبی به دستم نرسید تا فیلمی بسازم و به همین دلیل به بازیام ادامه دادم تا اینکه پسرم که به آمریکا رفته بود بازگشت و از میان چند فیلمنامهای که نوشته بود از «گناهکاران» خوشم آمد.
وی در ادامه با اشاره به این مطلب که به گونه سینمایی پلیسی علاقه دارد اظهار کرد: ژانر این فیلم پلیسی اجتماعی است البته بخش پلیسی آن بیشتر معماگونه است تا اکشن. درباره مکان رویدادها هم باید بگویم هدف ما این بود که فیلممان مکان خاصی نداشته باشد. هدف ما در «گناهکاران» این بود که فیلممان مکان خاصی نداشته باشد، حتی سعی کردیم ماشینهایی که استفاده میکنیم و خیابانهای محل فیلمبرداری خیلی نشاندهندهی جای مشخصی نباشد.
قریبیان درباره پایان این فیلم و آیا این پایان مورد موافقت نیروی انتظامی است یا خیر افزود: ما فیلمنامه را به وزارت ارشاد فرستادیم و اجازه ساخت گرفتیم. پس از آنکه، فیلم ساخته شد، آن را برای پروانه نمایش فرستادیم و کمی ممیزی خورد و چند پلان و دیالوگ حذف شد. حتی گفتند فینال فیلم هم باید عوض شود که اینکار را انجام دادیم و پروانه گرفتیم، حالا نمیدانم نیروی انتظامی هم میخواهد ایرادی بگیرد یا نه.
در ادامه این نشست قریبیان به بازیگران این فیلم اشاره کردو گفت: رامبد جوان را دقیقا به همین دلیل انتخاب کردم که بیشتر به بازی در نقشهای طنز شناخته میشود. اینکه بازیگری نقشهای طنز بازی کند دلیلی برای ناتوانیاش در ایفای نقشهای جدی نیست. اتفاقا چون مخاطب دربارهی ایشان پیشزمینهی فکری دارد، وقتی فیلم را میبیند بیشتر تحت تاثیر قرار میگیرند. تام هنکس هم در هالیوود سالهای سال نقشهای طنز بازی میکرد اما در «فیلادلفیا» نقشی جدی بازی کرد و پس از آن روند بازیاش در فیلمهای جدی ادامه پیدا کرد.
کارگردان «گناهکاران» تاکید کرد: شب افتتاحیه جشنواره فیلم فجر از من سوال شد که آرزویت برای سینمای ایران چیست؟ گفتم آرزویم این است که ممیزی از سینمای ایران برداشته شود.
در بخش دیگری از این نشست؛ سام قریبیان، فیلمنامهنویس و پسر کارگردان فیلم گناهکاران که پس از سالها از آمریکا به ایران سفر کرده است درباره نگارش داستان «گناهکاران»، گفت: این داستان را سالها قبل نوشتم و اصلا قرار نبود در ایران ساخته شود، اما پدر از آن خوشش آمد و اصلاحاتی را متناسب با فضا انجام دادیم. داستان این فیلم یک داستانی عمومی است و ما اصلا در ذهنمان نقدِ جامعهی بخصوصی را درنظر نداشتیم. در واقع تنها، روایت یک داستان با موضوع پلیسی و معمایی در نظرمان بود.
وی در باره پایان بندی این فیلم و تفاوت آن با فیلم نامه اولیه گفت: پایانبندی «گناهکاران» برای گرفتن پروانه نمایش تغییر کرد. من یک سکانسی برای پایان فیلم نوشته بودم که بهنظرم بسیار خوب بود. در آن سکانس، فرامرز قریبیان، رامبد جوان پلیسِ قاتل داستان را میکشد و دلِ تماشاگر کمی خنک میشود اما این سکانس حذف شد و الان قاتلمان آزاد است.
در ادامه این نشست محمد متوسلانی بازیگر و کارگردان قدیمی سینمای ایران گفت: حضور فرامرز قریبیان عامل موثری برای شوق کار در این فیلم بود، اما فیلمنامهی «گناهکاران» هم برایم جذابیت زیادی داشت. در کل فکر میکنم، «گناهکاران» فیلمنامهی خوبی داشت که کمتر در سینمای امروز دیده میشود.
وی با اشارهخ به این مطلب که نکته فیلم این بود که شما موردی انحرافی در آن نمیبینید افزود: داستان خیلی روان جلو میرود. کلیت فیلمنامه را دوست داشتم و شخصیتی که برای من درنظر گرفته بودند را هم بهخوبی درک کردم. انصافا آنچه دیدم بیش از انتظارم بود و به آقای قریبیان خسته نباشید، میگویم.
در ادامه این نشست ؛ قطبالدین صادقی درباره حضور در این فیلم گفت: من بازیگر حرفهای سینما نیستم. هر از چندگاهی اگر از فیلمنامهای خوشم بیاید و گروه باتجربه باشند بدم نمیآید بازی کنم اما دربارهی حضور در این فیلم، پنهان نمیکنم که یکی از دلایلم، شخصیت بالای آقای قریبیان و علاقهام به ایشان بود. دلیل دیگرم برای بازی در «گناهکاران»، فیلمنامهی قدرتمند آن بود.
وی خاطرنشان کرد این فیلم یک لایه اجتماعی بسیار تحلیلگر دارد. شما از طریق این قصهی پلیسی و بیان لایههای اجتماعی، فساد در یک جامعه را میبینید که این توفیق فیلم است و در کنار سبکِ روان آن قرار میگیرد. بهنظرم یکی از قدرتهای «گناهکاران» در شهادت دادن به برخی از کجیهای جامعه است که باید روی آن انگشت بگذاریم.
صادقی یادآور شد: هرچه در این فیلم جلو رفتم، خرسندیام بیشتر شد و امروز که فیلم را دیدم بهنظرم میرسد که آقای قریبیان مزد زحمتش را گرفت.
در پایان این نشست بهاره کیانافشار یکی دیگر از بازیگر فیلم «گناهکاران» گفت: پیش از صحبت درباره نقش باید بگویم عمده دلیل همکاریام با تیم «گناهکاران»، آقای فرامرز قریبیان بود که سالهاست همه عاشقانه دوستشان داریم. فکر میکنم آقای قریبیان پس شناخت روحیات من کمی تخفیف برای چرک بودن نقش قائل شدند. جامعه، مجموعهای از لایهها و آدمهای مختلف با پیشینههای متفاوت است. زنی که من نقش او را بازی کردم، بیشتر به لحاظ شرایطی که داشت قابل دلسوزی بود. او دچار یک نوع بیهویتی و سردرگمی بود که با هر بادی به سمتی میرفت، در هر صورت بازیگر باید بتواند در هر نقشی بازی کند.
ارسال دیدگاه