نقد ˝گیرنده˝ در برنامه هفت سینمایی/
محافظه کاری در نگارش ˝گیرنده˝ دیده می شود
خبرگزاری پانا: نقد فیلم سینمایی ˝گیرنده˝ با حضور مهرداد غفارزاده کارگردان فیلم و مسعود فراستی منتقد برنامه یکی از بخش های برنامه هفت بود.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، در بخشی از برنامه هفت سینمایی مهرداد غفارزاده با اشاره به داستان فیلم گیرنده گفت: وقتی درباره رئیس جمهور صحبت می کنیم درباره جنبه های سیاسی آن هم باید بحث شود اما من تلاش کردم که این فیلم از حواشی سیاسی به دور باشد تا در عوض بتوانم حرف های مد نظرم را بیان کنم. تا قبل از نمایش فیلم البته حرف و حدیث هایی وجود داشت که فیلم سیاسی است و قرار است از یک مقطع ریاست جمهوری ستایش کند که زمان اکران این حرف ها منتفی شد.
وی خاطرنشان کرد: در مورد این فیلم قطعاً محافظه کاری داشته ام ولی نه در حدی که به داستان صدمه بزند. من تلاش کردم حرف هایی را که می توانیم زد را در فیلم نشان دهم. اما معتقدم که نام بردن از اسم رئیس جمهور در یک فیلم نشان دهنده سیاسی بودن آن نیست.
غفارزاده در ادامه با اشاره به این مطلب که نگارش فیلمنامه به خوبی انجام گرفته است؛ تصریح کرد: فکر می کنم این سوژه را باید به همین شکل می نوشتم و اگر قرار بود همه خرده قصه ها به داستان اصلی برسد این چند پارگی بیشتر ارائه می شد. معتقد بودم که محور داستان باید حفظ شود و داستان های حاشیه ای در خلال آن روایت شود. دوره داستان نویسی در حال حاضر دوره ایجاز و اختصار است و مردم دوست دارند با یک کد به تصور مد نظر برسند. اگر مضمون نامه ها در فیلم مطرح می شد با یک نگاه سطحی روبرو می شدیم.
در ادامه مسعود فراستی با اشاره به این مطلب که فیلم "گیرنده" با مشکلات بسیاری روبرو است، افزود: قصه فیلم در حال حاضر بی بو و خاصیت شده و نامه هایی که قرار بود به رئیس جمهور برسد تشخص پیدا نکرده اند. بهتر بود بر کیلویی بودن نامه ها تاکید می شد. محافظه کاری در قصه نوشتن وارد شده که همین قضیه در فیلم سازی هم دست کارگردان را بسته است چون خط قصه در اصل سیاسی است. قصه فیلم به طرح تبدیل نشده و بیشتر خرده قصه های فردی روایت می شود که در خدمت ۱۵۰ کیلو نامه ای که قرار است به دست رئیس جمهور برسد نیستند.
وی خاطر نشان کرد: ۸۰ درصد افراد فیلم حضور اضافی دارند و تعادل را برقرار نمی کنند اولین مشکل فیلم، فیلمنامه است که به اصل قضیه که رساندن نامه ها به رئیس جمهور است توجهی نمی کند. محتوا و خواسته های مردم نیز بیان نمی شود و لحن نامه ها هم مشخص نیست. این قصه اصلش باید کمدی می شد که نیست و حتی تبدیل به یک درام تند سیاسی اجتماعی جذاب هم نشده است. بنابراین در نهایت همه چیز نقض غرض می شود و موضع فیلمساز مشخص نیست.
ارسال دیدگاه