توصیه های عاشورایی شهدای امور تربیتی/۹

شهید کریمی و توصیه به ادامه داشتن راه شهدا

شهید حمید محمدکریمی در بخشی از وصیتنامه خود می گوید:˝ به تمامی مسلمانان می‌گویم که مسئولیت سنگین در ادامه راه شهدا و راه سرخ حسین (ع) بر گردن شماست و در مورد آن مؤاخذه خواهید شد.˝

کد مطلب: ۴۱۱۶۰۸
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، می دانیم که انقلاب اسلامی ایران و نهضت امام خمینی (ره)حاضل پیام ۱۴۰۰ سال پیش نهضت عاشورای امام حسین (ع) است که در نهایت به دست فرزند خلف ایشان یعنی امام خمینی(ره) به ثمر نشست و موجبات تشکیل حکومت اسلامی را فراهم ساخت.

امام خمینی (ره)در برابر یزیدان زمان مقاومت کرد و از برکت وجود امام حسین (ع) و یارانش بود که در جنگ هشت ساله، شهدای گلگون کفن، همانند ۷۲ تن از یاران امام حسین (ع) در مقابل یزیدیان ایستاده و تقدیم اسلام شدند.

سرویس آموزش و پرورش پانا در راستای ارج نهادن به مقام شامخ شهدا به ویژه ۴۱۱ شهید امور تربیتی و همچنین نشان دادن آثاری از برکات نهضت عظیم کربلا برگی از زندگینامه این شهدا را که مربوط به تاسی از این نهضت عظیم بوده است را ورق زده است که در ایام ماه های محرم و صفر در قالب گزارش های مختلف منتشر می کند.

بخش نهم این گزارش مربوط به شهید حمید محمد کریمی از شهدای امور تربیتی استان اردبیل شهرستان اردبیل است که به جوانان و خانواده توصیه می کند : به تمامی مسلمانان می‌گویم که مسئولیت سنگین در ادامه راه شهدا و راه سرخ حسین (ع) بر گردن شماست و در مورد آن مؤاخذه خواهید شد. و همچنین بر شماست که اسلحه شهیدان را زمین نگذارید و زیر این انقلاب اسلامی برای بارورشدن احتیاج به خون دارد و نیز همیشه امام را از ته دل دعا کنید که ایشان نعمتی بزرگ برای تمامی مسلمانان است.

مشخصات شهید :


نام و نام‌خانودگی: حمید محمد کریمی

تولد: ۱۳۴۰

محل تولد (استان/شهر): اردبیل

سال ورود به امور تربیتی: ۱۳۶۰

مدرک تحصیلی: ‌دیپلم

محل اشتغال: مدرسه

تاریخ اعزام به جبهه: ۱۰/۰۵/۶۲

محل اعزام(استان/شهر): استان اردبیل

مدت حضور در جبهه: دو ماه و هجده روز

نحوه شهادت: جهاد در جبهه‌های حق علیه باطل

تاریخ شهادت: ۲۸/۰۷/۱۳۶۲


محل شهادت: مریوان

محل دفن شهید: قبرستان حجین استان اردبیل

زندگی نامه شهید:


حمید محمدکریمی در خانواده مذهبی متولد شد به سال ۱۳۴۰ و در سن دو سالگی پدر خود را از دست داد و از دو سالگی مادرش که مفسر قرآن بود تربیت وی را عهده‌دار شد و دوران دبستان را در مدرسه شاه اسماعیل و تحصیلات راهنمایی را در مدرسه خلیل‌آبادی و دوران دبیرستان را در مدرسه صفوی به اتمام رساند و دیپلم گرفت .


وی در دوران نوجوانی علاقه زیادی داشت در مجالس مذهبی و قرآن شرکت کند و با صوت و قرائت و با تجوید عالی قرآن می‌خواهد و همچنین در معانی قرآن بسیار موفق بود این به خاطر تسلط مادر شهید به قرائت و تفسیر قرآن بود که شهید تأثی از وی داشت و به طوری که موقع استخدام مربی پرورشی بطور کامل به تفسیر قرآن مسلط بود و دائماً در خواندن نماز و به فرایض دینی خود خیلی کوشا بود و از حُسن اخلاق بالایی برخوردار بود و در ضمن شهادت مردم و دوستان در اعلامیه‌های چاپی وی را شهید معلم قرآن خطاب می‌نمودند و از دوران نوجوانی در جلسه هیئت قرآن صاحب‌الزمان (عج) که آیت الله سید حاتمی تفسیر می‌کردند شرکت داشت و همچنین در هیئت چهارده معصوم (ع) که آیت الله مرحوم میرداماد تفسیر می‌کردند، شرکت فعال داشتند .


وصیت‌نامه شهید :


بسم رب الشهداء و الصدیقین

فیقاتل فی سبیل الله الذین یشرون الحیوة الدنیا بالاخرة و من یقاتل فی سبیل الله فیتقل او ی؟؟؟ فسوف نوحیه اجرا عظیما
با درود و سلام بیکران به امام زمان (عج) و نایب بر حقش خمینی بت‌شکن و ملت شهیدپرور ایران، می‌خواهم آنچه را در دل دارم تحت عنوان وصیت خود در موقع اعزام به خط مقدم جبهه با قلبی مملو از عشق به شهادت و با قلمی آغشته به شیره قلبم بنویسم تا امر خداوند متعال را اطاعت کرده باشم .


همانطور که خداوند الرحمان الرحیم آروزی حضور در جبهه را برای مبارزه با کفر و الحاد برایم برآورده کرد امید آن دارم که آنچه را در دست دارم و برای فروش به درگاه عظیمش برده‌ام با آنکه لایق به معالمه نیست و از ارائه ‌آن واقعاً شرم دارم به وعده خود قبول کند اگر لطف و کرم بی‌پایانش شامل حال من شد و در راهی که با بصیرت کامل و آگاهانه انتخاب کرده‌ام لیاقت آن را پیدا کردم که به فیض عظیم الهی نایل شود و در راه تحقق بخشیدن آرمان‌های الهی و اسلامی شهید شوم آنچه را در دل دارم بیان کنم .
مادر عزیزم که در طول ۲۲ سال زندگیم را به عنوان تنها فرزند خود تربیت کردید، می‌دانم چه زحماتی را برای بزرگ کردن من متحمل شده‌اید از اینکه نتیجه و ثمره زندگیتان را در راه خدا دادید باید افتخار کنید و از خدا بخواهید که این اسماعیل شما را به خاطر ائمه اطهار به قربانی قبول کند .

ای مادرم! ما به این جهان به خاطر جهان دیگر آمده‌ایم و چند صباحی بیش زنده نیستیم و باید بالاخره روزی بمیریم چه بهتر آنکه در راه خدا و اسلام و قرآن کشته شویم تا شاید از گناهان در پیشگاه حضرت تعالی کم گردد و با شهادتمان کاری برای اسلام کرده باشیم و شاید مؤاخذه فردی مثل که در حیات خود کاری برای اسلام نکرده است این چنین راحت‌تر گردد .
ای خمپاره‌ها و مسلسلها درک کنید که کشته شدن مانند حسین (ع) برایم آرزوی دیرین است و این طور مردن برای هر مسلمانی برازنده و سزاوار است تا در مقابل دشمنان اسلام و قرآن تن به ذلت و خواری بدهد .

مادر عزیزم از زحمات که برایم کشیده‌اید نمی‌توانم تشکر کنم و خود آگاهم که کاری در قبال لطف و محبت شما انجام نداده‌ام عاجزانه از شما تقاضا دارم که مرا حلال کنید و بعد از شهادت من با مقاومت و بردباری خود خاری به چشم دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی باشید و مانند زینب راه شهدا را ادامه بدهید و اگر برای از دست دادن فرزند خود غمگین شدید به یاد علی اکبر حسین (ع) گریه کنید و صبور و بردبار باشید که خدا با صابران است. البته مرا می‌بخشید زیرا می‌دانم گفتن این سخنان برای شما لازم نیست .

دائی عزیزم که برای من به جای پدر بودید مرا حلال کنید زیرا نتوانستم حتی کوچکترین خدمتی در مقابل خوبی‌های شما و زحمات شایانتان انجام دهم اما خدا انشاءالله عوضش را در این دنیا و جهان آخرت خواهد داد تقاضا دارم برای شهادت من ناراحت نباشید زیرا این افتخار نتیجه نان حلالی است که با رنج زحمت به ما دادید و باید شکرگزار باشید که در صف خانواده شهدا پست سر امام حسین (ع) قرار گرفتید و این امیدی برای بخشیدن در آخرت است .

دایی بزرگوارم مادرم را بعد از خدا به تو می‌سپارم و امیدوارم که راه شهدا را ادامه دهید به طوری که مورد رضایت خداوند متعال باشد .

مادربزرگم شما حق زیادی را بر گردن من دارید مرا حلال کنید زیرا هیچ کاری در برابر آن همه خدمت تان انجام نداده‌ام در عوض من هم از خدا می‌خواهم که آرزوی دیرینه شما یعنی زیارت قبر شش گوشه اباعبدالله الحسین را برآورده کند زیرا از وقتی که به یاد دارم تکه کلام شما زیارت کربلا و شهیدا گلگون کفن آن می‌باشد در خاتمه از همه کسانی که بر گردن من حقی دارند حلالی می‌طلبم تا شاید از کوله‌بار گناهانم در پیشگاه حضرت تعالی کم گردد .

در ضمن از تمامی اهل خانواده‌ام و تمامی برادرانی که در سنگرهای پشت جبهه در مسجد و مدرسه با هم بودم می‌خواهم تا جان در بدن دارند برای انقلاب اسلامی فقط به خاطر خدا پشتیبان باشند و مشت محکمی بر دهن منافقان و کافران و دنیاطلبان باشند و نیز به تمامی مسلمانان می‌گویم که مسئولیت سنگین در ادامه راه شهدا و راه سرخ حسین (ع) بر گردن شماست و در مورد آن مؤاخذه خواهید شد. و همچنین بر شماست که اسلحه شهیدان را زمین نگذارید و زیر این انقلاب اسلامی برای بارورشدن احتیاج به خون دارد و نیز همیشه امام را از ته دل دعا کنید که ایشان نعمتی بزرگ برای تمامی مسلمانان است. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته

حمید محمدکریمی



معلم اخلاق

راوی: مجتبی فعال قیومی (دوست، همرزم و همسایه شهید)


شهید گرانقدر در زمان کودکی پدر مهربان خود را از دست داد و در دامان مادری مؤمن و دیندار و مفسر قرآن پرورش یافت که مصداق همین جمله از دامان مادران، مردان به معراج می‌روند، هستند .

شهید محمدکریمی در دوران نوجوانی با سایر جوانان کوچه اسلامی از لحاظ اخلاق و خصایص دینی متمایز بود و زبان‌زد اهل محله بود و آنقدر تواضع و فروتنی داشت که همه بچه‌های اهل محل ایشان را برادر خود می‌دانستند و در زمان انقلاب در صفوف تمام راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد تا اینکه انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) به پیروزی رسید و در پایگاه شهید بهشتی این مجله به فعالیت خود ادامه داد و در مسجد محله به تعلیم و تربیت نوجوان پرداخت و جلسه و هیئت قرآنی توسط ایشان و همراه بچه‌های پایگاه در مسجد راه‌اندازی شد و عده‌ای از جوانان این پایگاه و محله را به قرائت و تفسیر قرآن آشنا نمود و این شهید علاوه بر معلم قرآن، معلم اخلاق نیز بود و در اخلاق و اعتقاد به مسایل دینی در محله انگشت‌نمای همگان بود .


وقت کم دارم

راوی: قاسم نوراله زاده (پسرعموی شهید)


شهید حمید محمدکریمی از دوران کودکی با قرآن و جلسات قرآن مأنوس بود و قرائت و تفسیر قرآن را از مادرش آموخته بود و نسبت به فرایض دینی خود خیلی کوشا و بادقت بود .

خاطره‌ای از دوران قبل از شهات این شهید معزز به یاد دارم که شرح این خاطره بدین سان است: ماه مبارک رمضان چند ماه قبل از شهادت وی که آخرین ماه رمضان ایشان به حساب می‌آمد، دیدم حمید در مسجد کوچه اسلامی شب را خیلی زیاد نماز می‌خواند به او گفتم حمید چقدر نماز می‌خوانی؟ بیشتر از یک ساعت است که در حال نماز خواندن هستی! من که همیشه دیده‌ام هر روز و شب چنین نماز می‌گذاری. وی در پاسخ به حرف من گفت: موقع وضو گرفتن در اوایل نماز‌خوانی‌ام آب وضو را بین انگشتانم لمس نمی‌کردم و فکر می‌کنم یک سال از نمازم اشکال داشته باشد .

لذا به خاطر آن با تجدید وضو نماز یک سالم را دوباره می‌خوانم گفتم تو که نماز یک سال را باید همین یک ماه رمضان باید تمام کنی! وقت زیاد است. شهید گرانقدر در پاسخ به من گفت: نه من وقت کم دارم بعد از چند ماه که شهید شد فهمیدم که او به من چه گفته بود .




حالا می‌دانم یتیمی یعنی چه؟

راوی: صابر عبدایمانی (دوست، شاگرد، همرزم و همسایه شهید)


شهید حمید محمدکریمی از کودکی با توجه به تربیت مادر خود که یکی از اساتید قرآن می‌باشد خود معلم قرآن بود و برای همسالان خود در مسجد قرآن تدریس می‌کرد اخلاق و برخورد ایشان در کوچه برای همه الگو و نمونه بود و مردم و اهالی ایشان را با احترام خاصی توجه می‌کردند به همت ایشان و دو سه نفر از جوانان محل پایگاه و انجمن اسلامی محله تشکیل شد .
در آن زمان ایشان تازه به استخدام آموزش و پرورش درآمده بودند و دبیر پرورشی مدرسه راهمایی اعیادی بودند. ایشان علاوه بر مدرسه در کوچه نیز رسالت تربیتی خود را ادامه دادند. اخلاق و برخورد جذاب وی علاوه بر جوانان و کودکان محله سکونت به جوانان و نوجوانان سایر محلات نیز گسترش یافته بود و شهید والامقام در تابستانها کلاسهاب متعدد تربیتی، آموزشی و قرآنی در مسجد محل تشکیل می‌دادند و مجموعه دبیرستان مدرس را نیز جهت تفریح بچه‌ها و برگزاری مسابقات و بازی‌ها از آموزش و پرورش به این منظور استفاده می‌نمود .

بنده که تا آن زمان مسئول تدارکات پایگاه بودم جهت پیگیری امورات تدارکات با ایشان مرتب در ارتباط بودم و از نحوه برخورد ایشان با نوجوانان و درسهای بسیار آموزنده‌ای برایم بوجود آمد بچه‌ها نهایت محبت را به ایشان داشتند تلاشهای ایشان موجبات جذب نیرو به پایگاه و حتی جبهه‌های حق علیه باطل شده بود علیرغم مخالفت مسئولین پایگاه با اعزام ایشان به جبهه که هم تک فرزند بود و هم در امورات فرهنگی و قرآنی جزء نوابغ بود ایشان به جبهه اعزام شدند و برایمان مسلم شده بود که با توجه به شناختی که از ایشان داشتیم شهید خواهد شد .

موقع خداحافظی با ایشان خداحافظی قطعی کردیم و با چشمان اشک‌آلود ایشان را به جبهه بدرقه کردیم بعد از دو ماه ایشان به فیض عظیم شهادت نائل آمدند و بعد از اطلاع‌ رسانی شهادت ایشان، بچه‌های پایگاه و اعضا همه جمع شدند و همگی ناراحت و گریان بودند، دین بچه‌های هفت یا ۱۴ساله با چشمان گریان و فریاد آنها که معلم و مربی ما شهید شد هنوز هم در گوش من طنین‌انداز است و حرف یکی از بچه‌های ده سالکه که دو سه سال شاگرد این شهید بود برایم برای همیشه ماندگار است که ایشان به من گفتند صابر آقا حالا می‌دانم یتیمی یعنی چه؟

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار