الیکا عبدالرزاقی در آستانه سال جدید تحصیلی:
دانش آموزان امروز سینماگران فردا هستند
خبرگزاری پانا: الیکا عبدالرزاقی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون گفت: باید در آموزش و پرورش آینده نگری کنیم. بچّه هایی که امروز قرار است درس سینما بخوانند، ممکن است در آینده ای نزدیک سینماگر شوند.
الیکا عبدالرزاقی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون با اشاره به این که جوانان امروز شناخت صحیحی از هنرهای نمایشی ندارند، به خبرنگار پانا گفت: اگر امروز نمایشنامه ها و نمایشها را نمی شناسیم، به دلیل این نیست که هنرمندان کم کاری کرده اند. دلیلش این است مدارس و آموزش و پرورش دارند کم کاری می کنند و چرا باید من آدمی ۱۸ ساله بشوم و بعد تازه بفهمم که نمایشنامه ای به اسم «هملت» هم وجود دارد، چرا من در مدرسه ام نباید کلاس تئاتر داشته باشم، چرا نباید استعداد هنری من در حوزۀ هنرهای نمایشی، قبل از این که سال های متمادی بگذرد و کاملاً نشست بکند، در من زنده شوند؟!
وی افزود: ما اندکی کم کاری آموزشی داریم، البته می شنوم که خیلی پیگیری می کنند و خیلی سعی می کنند که این اتّفاق بیفتد و خب در این زمینه هم متأسفانه پروسه های اداری سال ها طول می کشد.
این بازیگر ضمن تاکید بر این امر که ورود به عرصه هنرهای نمایشی زیرساخت های مورد نیاز خود را می خواهد، درباره استعدادیابی هنری از میان دانش آموزان در دوران تحصیل خاطرنشان کرد: من فکر می کنم پیش از همۀ این ها، باید اساتید و معلّمانی تربیت و به مدارس وارد شوند و به تدریس دروس هنرهای نمایشی بپردازند. این یعنی ما باید واحدی به نام نمایش داشته باشیم نه به عنوان واحدی فوق برنامه.
بازیگر سریال «آواز مه» گفت: وقتی به وضعیت آموزش و پرورش دیگر کشورها نگاه می کنیم، می بینم که در حوزۀ هنرهای نمایشی کتاب هایی نوشته شده است و نمایشنامه های بزرگ دنیا به زبان ساده است تا بچّه ها بتوانند با بضاعت خودشان در مدرسه آن را اجرا کنند. مثلا هملت به زبان ساده برای بچّه ها بازنویسی شده است. بعد وقتی بچه ها وارد دبیرستان می شوند، پیشرفته تر می شود و اطّلاعات دانش آموزان همزمان بیشتر می شود.
وی دغدغۀ هنرپیشه شدن برای جوانان را معضلی بزرگ پیش دانسته و گفت: اگر این مقوله در آموزش و پرورش جدّی گرفته شود و زمانی که بچّه ها شروع به تحصیل می کنند و خودشان شروع به شناختن این که هنر نمایش چیست و چطور می شود آن را اجرا کرد، کنند و در ادامۀ این امر، استعدادیابی شود و همان جا این اتّفاقات در مدرسه بیفتد، آن وقت یک جوان هفده، هجده سالۀ ما سردرگم نیست که حالا من عاشق بازیگری ام و یا عاشق موسیقی ام و یا اصلاً نمی دانم که عاشق چه هستم و تازه شروع بکند به کنکاش کردن و گشتن و این که در جامعه چه کار باید بکند؟ و حالا نه کلاس های بازیگری داریم و نه کلاس های موسیقی؛ باید بدانیم که استعداد یابی در آموزش و پرورش جوانان را از سردرگمی نجات می دهد.
عبدالرزاقی ضمن تأکید بر این امر که امروز واقعاً باید از خود پرسید که ما در دوران تحصیل چه یاد گرفته ایم، افزود: ما در دوران تحصیل، یک سری چیزهای تئوری یاد گرفته ایم که فقط یک مقدار از ادبیّات بهره برده ایم و بقیّه اش هم مطالبی بوده است که ما را برای کنکور آماده کرده بودیم که فقط و فقط تنها ما بتوانیم وارد دانشگاه شویم و این چیزی است که در مورد هنر نمایش باید جدّی گرفته شود.
وی با اشاره به این که تربیت یک نسل که سینمای روز را درست بشناسند امری بسیار مهم است، خطاب به دست اندرکاران نظام تعلیم و تربیت ادامه داد: پیش از آن که بخواهیم کسانی را تربیت کنیم که بخواهد زمان بگیرد، به نظر من خیلی واجب است از خود اهالی سینما که تحصیل کرده هم هستند استفاده شود و خواهش بشود و بیایند که حتّی در دبستان هایمان تدریس کنند و با بچّه هایمان کار کنند که اگر ما رشته های ادبیّات فارسی داریم و یا معلّم ریاضی داریم؛ معلّم تئاتر در مدارسمان داشته باشیم و چرا امروز نباید در مدارس معلّم تئاتر داشته باشیم و از این نعمت بزرگ محروم باشیم؟
بازیگر «جستجو در شهر» همچنین اظهار کرد: من می توانم بگویم که در این قضیّه یک آینده نگری وجود دارد، چون که همین بچّه هایی که قرار است این درس را بخوانند، ممکن است در آینده ای نزدیک سینماگر شوند و مسلّم است که از میان همین دانش آموزان سینماگران آیندۀ ما به وجود می آیند؛ از داخل همین ها کارگردانان ما تولید می شوند و منتقدین ما قرار است از داخل همین بچّه ها بیرون بیایند.
وی زمینه سازی در جهت شناخت استعدادهای نمایشی را کاری زیرساخته و زیر بنایی دانسته و تصریح کرد: وقتی یک بچّه ای از سنّ پایین همان طور که می گوئیم ورزش از سنین پائین باید جدّی گرفته شود؛ به صورت جدّی درگیر نمایش باشد، قطعاً این درگیری آموزشی در وی تأثیرگذار خواهد بود. بازیگر سریال «این سه نفر» عنوان کرد: به نظر من بسیار مهم است که برای هنرهایی از جمله تئاتر و موسیقی بر روی کودکان و نوجوانان برنامه ریزی شود که روزی به خود نگوئیم که ای وای دیر شده است و همین امر اگر از امروز شروع شود، قطعاً تأثیر گذار خواهد بود.
عبدالرّزاقی ضمن تأکید بر این نکته که شاید با خود بگوئیم که این قضیّه اگر الأن قرار است شروع شود، یادآور شد: دانش آموزان ما نسل آینده هستند و در آینده قطعاً سینمای جوان گرای بهتری خواهیم داشت؛ قطعاً در جا نمی زنیم؛ قطعاً نویسنده های خوب از میان همین افراد بیرون خواهند آمد و مگر می شود که مثلا تو از سه سالگی ویولون را شروع بکنی و در هجده سالگی به تو نگویند که تو یک نابغه هستی؛ چون سال هاست داری تمرین می کنی و با این مقوله کار می کنی، دست و پنجه نرم می کنی چلنج وجود دارد، درگیری ذهنی وجود دارد و حالا امکان دارد که در کنار بقیۀ زندگی تو باشد و امکان دارد که تو بروی و پزشک بشوی امّا تو پزشکی می شوی که با سینما آشنایی کامل داری و فقط و فقط با نقدهای سطحی و یا با هر چیز سطحی درگیر نمی شوی و این به خاطر این است که تو تجربه کرده ای و درسش را خوانده ای.
این بازیگر جوان در پاسخ به این سوال درباره بالا رفتن تب بازیگری در میان جوانان نیز ادامه داد: این که حالا فرض کنیم اگر قرار است بچّه ها در مدرسه درس تئاتر بخوانند، انقدر درگیر این قضیه می شوند که تمام بقیۀ عمر خود را می روند سراغ این قضیه و یکی کارگردان می شود و یکی منتقد، اتّفاقاً همین تب هم در جامعه کم رنگ می شود که همۀ آدم ها دنبال سینما هستند و هیچ کس سینماگر قوی ای نیست و در سینماگران جوان و جدید ما ممکن است یک نفر قدر قدرت در کلّ این جماعت پیدا شود؛ امّا زمانی که شما از پایه وارد رشتۀ سینما یا رشتۀ تئاتر در دانشگاه می شوید، از ابتدا یک آدمی هستید که برای این کار تربیت شده اید و با آن درگیر بوده اید.
ارسال دیدگاه