جشن و سرور میلاد کریم اهل بیت(ع) در حرم کریمه اهل بیت(س)

خبرگزاری پانا: نیمه ماه رمضان سال سوم هجرت دومین ستاره ی پرفروغ آسمان امامت و ولایت امام حسن بن علی(ع) دیده به جهان گشود و شیعیان را غرق در شادی و سرور کرد.

کد مطلب: ۳۶۷۳۶۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، مردم قم و زائران و مجاوران حرم کریمه اهل بیت(س) در جای جای این شهر مقدس با برگزاری آیین های جشن و سرور، میلاد حضرت امام حسن مجتبی(ع) را گرامی داشتند.

در این ساعات سراسر نور و معنویت، بارگاه ملکوتی حضرت فاطمه معصومه(س) و بقاع متبرکه امامزدادگان میزبان قلب های پاک و با صفای هزاران زائر، عاشق و شیفتگان خاندان اهل بیت عصمت و طهارت است که برای عرض تبریک در این اماکن مقدس گردهم آمده اند.

حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) نیز چراغانی و آذین بندی شده و مداحان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) درباره این میلاد خجسته به مدیحه سرایی مشغول اند.

در شب و روز میلاد سبط نبی اکرم(ص) امام حسن مجتبی(ع)، مسجد مقدس جمکران نیز میزبان هزاران دلداده و دل سوخته بود که در جشن میلاد امام دوم شیعیان شرکت کردند.

این امام همام نخستین فرزند امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) بود. نام ایشان را رسول نبی(ص) پس از شنیدن کلام وحی از طرف جبرییل، «حسن» گذاشتند. سبط، سید، زکی و مجتبی از لقب های امام دوم شیعیان است و ابومحمد کنیه وی به شمار می رود.

امام حسن(ع) در دوره ی کودکی در کنار حضرت محمد(ص) رشد و پرورش یافت و از سر چشمه ی زلال معرفت الهی سیراب شد و الفبای ایثار، گذشت، محبت و مهربانی را به خوبی آموخت. امام حسن(ع) با رحلت پیامبر(ص) و شهادت حضرت فاطمه(س) همراه همیشگی پدر و یار و یاور ایشان در راه گسترش اسلام ناب محمدی شد.

در روایات آمده است که امام در قنوت نمازش، بسیار دعا می‌کرد و خدا را این‌گونه می‌خواند: ˈای پناهگاه درماندگان! ما در درک تو حیران و دانشها در برابر تو ناتوان و نارساست. تو پروردگار زنده و قیومی که جاودانه است. تو خود می‌بینی آنچه را که می‌دانی و در آن کار، دانا و بردبار هستی. تو بر آشکار ساختن هر پنهان، قدرت داری و می‌توانی از انجام هر کاری جلوگیری کنی؛ بدون آنکه در تنگنا واقع شوی. بازگشت همه چیز به سوی توست، به راستی که تو شنوا و دانایی و یکتا و بیناییˈ

بخشش از بارزترین خصوصیات امام حسن (ع) بود به گونه ای که ایشان در طول عمر خویش دو بار تمام اموال و دارایی خود و سه بار نیمی از اموال را در راه خدا بخشید و بارها پیاده به سفر حج رفت که عدد آنها را برخی بیست سفر و برخی بیست و پنج سفر ذکر کرده اند.

در حدیثی آمده که امام حسن(ع)هیچ گاه سائلی را رد نکرد و چون به آن حضرت عرض شد: چگونه است که هیچ گاه سائلی را رد نمی کنید؟پاسخ داد: من سائل درگاه خدا و راغب در پیشگاه اویم، و من شرم دارم که خود درخواست کننده باشم و سائلی را رد کنم، و خداوند مرا به عادتی معتاد کرده، این عادت را درمن ایجاد کرده که نعمتهای خود را بر من فرو ریزد، و من نیز در برابر او این گونه عادت کرده ام که نعمتش را به مردم بدهم، و ترس آن را دارم که اگر عادتم را ترک کنم اصل آن نعمت را از من دریغ دارد.

نقل شده است: روزی حضرت مشغول عبادت بود. دید فردی در کنار او نشسته است و به درگاه خدا می‌گوید: ˈخدایا! هزار درهم به من ارزانی دار. ˈ حضرت به خانه آمد و برای او ده هزار درهم فرستاد.

همچنین، روزی یکی از کنیزان دسته گلی خوشبو به ایشان هدیه کرد. آن حضرت در برابر او را آزاد کرد. فرمود: خدا ما را چنین تربیت کرده است ؛چون بشما هدیه ای دادند به نیکو تر از آن پاسخ گویند.

امام به کرامت و عزت نفس مردم ارزش بسزایی قایل بود، اگر در نزد امام چیزی نبود که به نیازمند بپردازد، با زبانی خوش و کریمانه، او را خوشنود می ساخت و آبروی او را نگه می داشت. او رفتار جدش با نیازمندان را از نزدیک دیده بود و آن را برای مردم باز می گفت:ˈ همواره وقتی کسی از پیامبر حاجتی می خواست، کمک خود را با گفتار خوش همراه می کرد.ˈ

پیشوای دوم شیعیان نمونه بارز انسانیت در تمام صفات فردی، اجتماعی بود ایشان عابد، کریم، یاور نیازمندان، صبور، شجاع، دلیر، فروتن، ایثار ، باتقوا و پرهیزگار بود که پس از شهادت حضرت علی(ع)، امام حسن(ع) پیشوایی شیعیان جهان را بر عهده گرفت.

ایشان در دوره ای زندگی می کرد که خاندان بنی امیه بر تخت خلافت تکیه زده بودند و با ظلم و ستم بر مردم حکم می راندند. دومین امام شیعیان در چنین شرایطی با نظم دادن به امور گوناگون و برگزیدن والیانی برای شهرهای مختلف در مسیر عدالت و مبارزه با حکومت وقت گام برداشت. در این میان قاطعیت امام حسن(ع) در اجرای عدل، احکام و حدود اسلامی سبب شد تا دشمنان خاندان نبی(ص) به توطئه های پنهانی دست بزنند و به کارشکنی بپردازند.

معاویه که به دنبال فرصتی برای نشان دادن دشمنی خود با امام حسن(ع) بود، با مشاهده ی چنین شرایطی به کوفه رفت تا در برابر عدالتخواهی دومین پیشوای شیعیان جهان ایستادگی کند. در این میان امام حسن مجتبی(ع) با نگارش نامه ای به معاویه از او خواست تا از توطئه و خونریزی ها دست بردارد اما وی به نصیحت های ایشان توجه نکرد و به اعمال و رفتار خود ادامه داد و به تشویش اذهان عمومی پرداخت.

امام حسن(ع) به همین دلیل برای رویارویی با ستیزه جویی های معاویه اعلام جهاد کرد اما در این میان افرادی بودند که امویان موفق به فریب آنها شدند و در برابر تطمیع معاویه سر تسلیم فرود آوردند و به ایجاد نفاق در سپاه امام حسن(ع) پرداختند. به همین علت دومین پیشوای شیعیان پیشنهاد معاویه مبنی بر صلح را بنابر مصلحت مسلمانان و جلوگیری از جنگ پذیرفت.

امام حسن(ع) در پاسخ به معترضان صلح فرمود: «وای بر شما! شما نمی‏دانید که من چه کرده‏ام، سوگند به خدا پذیرش صلح من برای شیعیانم بهتر است از آنچه خورشید بر آن می‏تابد و غروب می‏کند.»

ایشان با پیشنهاد معاویه مبنی بر تسلط یافتن بر حکومت، مخالفت کرد و شرط هایی را برای وی گذاشت بنابر اینکه او موظف است در میان مردم به خدا، کتاب و سنت رسول خدا(ص) عمل کند و پس از خود فردی را به عنوان خلیفه تعیین نکند و هرگز در اندیشه ی انجام مکر و حیله علیه امام حسن(ع)، فرزندان حضرت علی(ع) و شیعیان آنها در سرزمین های اسلامی نباشد و ضرر و زیانی به هیج فرد مسلمانی نرساند.

هنگامی که معاویه برای اجرای قرار داد صلح راهی کوفه شد، در سخنان خود آنچه را که عهد کرده بود، زیر پا گذاشت و به فشار و شکنجه شیعیان ادامه داد اما امام حسن(ع) با صبر و بردباری به هدایت مردم و مبارزه با حکومت وقت پرداخت و اجازه نداد تا وی به اهداف خود دست یابد.

سرانجام امام حسن مجتبی(ع) پس از سال ها مبارزه در راه برقراری حق و حقیقت در بیست و هشتم صفر سال ۵۰ هجری قمری به وسیله ی جعده همسرش، مسموم شد و به مقام والای شهادت رسید و پیکر مطهر ایشان در آرامگاه بقیع به خاک سپرده شد.

سالروز ولادت امام حسن مجتبی(ع) پرچمدار احسان و بخشش روز اکرام نامیده شد تا بهانه ای برای یاری رساندن به یتیمان، احیای فرهنگ با هم بودن و ریشه کنی فقر در جامعه باشد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار