انتخابات پیش رو و ائتلاف های ناگزیر
خبرگزاری پانا: از همان روزی که قرار شد علی اکبر ولایتی، محمدباقر قالیباف و غلامعلی حداد عادل در ائتلاف ۲+۱ برای رقابت های انتخاباتی آماده شوند و در نهایت دو نفر به سود یکی کنار بروند، معلوم بود که ائتلاف های انتخاباتی چندان سرنوشت خوش آیندی پیدا نمی کنند.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، حالا باز هم نزدیک انتخابات است و سرنوشت بسیاری از کرسی های مجلس چنان که تحلیلگران پیش بینی می کنند به ائتلاف های انتخاباتی گره خورده است. هر چند این بار امیدواری برای عملی شدن قول و قرارهای انتخاباتی بیشتر از ریاست جمهوری است. به هر حال ۲۹۰ کرسی مجلس را می توان در این ائتلاف های چندگانه تقسیم کرد و چنان که از اخبار بر می آید سیاستمداران این روزها سخت مشغول کارند.
در روزهایی که نشستهای وحدت اصولگرایی میان نمایندگان موتلفه اسلامی، جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و جبهه پایداری انقلاب اسلامی بی وقفه ادامه مییابد و رئیسجمهوری سابق نیز با تحرکات اخیرش نشان داده داستان دورخیز او برای تصاحب کرسیهای بهارستان تنها افسانه سازی منتقدان و مخالفانش نیست و شاید از همین رو است که برخی از نزدیکان دولت و هوادارانشان برای انتخابات پیشرو به دنبال متحدی مطمئن و توانمند در اداره امور مجلس می گردند، چنانکه به نظر می رسد این اتحاد و ائتلاف تا حدی هم عملی شده است.
صفرنعیمی رز، سخنگوی جبهه رهروان صراحتا درباره شایعاتی از این دست گفته است: من بهعنوان سخنگوی فراکسیون رهروان ولایت اعلام میکنم ما (طیف لاریجانی و روحانی) هم برای انتخابات مجلس و هم موضوعات دیگر میتوانیم کنار هم قرار بگیریم. فراکسیون رهروان چون در برابر افراط و تفریط ایستاده پس اطلاق واژه فراکسیون اعتدال برای آن، معنا داشته و میتواند در کنار دولت اعتدال قرار بگیرد.
این نماینده مجلس حتی افق همکاریها را فراتر از انتخابات مجلس ترسیم کرده و تاکید میکند: همکاری فراکسیون رهروان و دولت اعتدال صرفا به انتخابات مجلس شورای اسلامی خلاصه نمیشود. ما همواره گفتهایم که مواضع آقای لاریجانی ریاست محترم مجلس به آقای روحانی رئیسجمهوری کشورمان نزدیکتر است.
نگاهی به تجربه دوساله همکاری لاریجانی و روحانی نشان میدهد تا حد زیادی دو رئیس قوه توانسته اند، روابطی جدید بر اساس همکاری های دوجانبه پی ریزی و ادامه دهند. در موضوع هسته ای و مذاکرات با ۱+۵ رئیس مجلس شورای اسلامی همواره از مواضع به حق جمهوری اسلامی و تلاش مذاکره کنندگان ایرانی دفاع کرده است و هر چند باید گفت: فشار اعضای پایداری و رهپویان در مجلس لاریجانی را ناگزیر از یافتن متحدی تازه برای خود کرد و در ادامه این روند دولت روحانی نیز احساس مشابهی نسبت به منتقدان مجلس یافت.
در واقع می توان چنین تحلیل کرد که فشار نمایندگان منتقد دولت بر رئیس مجلس از یک سو و نیز مواضع دولت، در عمل اتحادی مستحکم میان دو رئیس قوه ای ایجاد کرد که هر کدام به تنهایی دو طیف سیاسی تاثیرگذار دیگر را نیز رهبری می کنند. اخیرا محمدرضا باهنر، به عنوان دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری درباره نامزدی سعید جلیلی در انتخابات مجلس تاکید کرده است: حضور او در فهرست کاندیداهای اصولگرا قابل بررسی است، هرچند این نکته را هم اضافه کرده است که «چون هنوز لیستی نبستهایم، نمیتوانیم ایشان را بهعنوان سرلیست یا وسط لیست بدانیم.»
ائتلاف احتمالی سعید جلیلی با فهرستی که باهنر بر ترتیبات آن نظارت میکند میتواند، برای جبهه پایداری هم تا حد زیادی جذابیت داشته باشد هرچند جلیلی در انتخابات ریاستجمهوری ثابت کرده ترجیح میدهد حرکتهای سیاسیاش را بدون هماهنگی با جناحهای کشور به پیش ببرد اما ترکیب این دو مجموعه تا دیروز، متضاد نتایج غیرقابل پیشبینی را نیز در انتخابات به همراه خواهد داشت. به نظر می رسد حالا دیگر دو قطب اصلاح طلب - اصولگرا نیستند که در انتخابات پیش رو در مقابل یکدیگر به رقابت می پردازند بلکه جناح های سیاسی اینک باید خود را برای تقسیم بندی های جدید و ائتلاف های جدید نیز آماده کنند.
ارسال دیدگاه