پردیس های سینمایی چگونه باعث استقبال تماشاگران از سینما می شوند
خبرگزاری پانا: پردیس های سینمایی تازه تاسیس می توانند به افزایش میزان مخاطبان سینما و در نتیجه فروش فیلم ها کمک کنند.
چند سالی است که ساخت و راه اندازی پردیس های سینمایی دست کم در تعدادی از شهرهای کشور و به ویژه پایتخت به یک مقوله جدی در برنامه ریزی شهری تبدیل شده است و اقدام به تاسیس و تجمیع چند سالن مجهز و باکیفیت سینما در کنار یکدیگر نسبت به تک سالن های متفرقه در گوشه و کنار شهر ارجح دانسته می شود. این پردیس ها که در مساحت های بسیار بزرگی و به عنوان پروژه های عظیم عمرانی در دستور کار شهرداری قرار گرفته اند، غالباً به عنوان مجتمع های عظیم رفاهی، تفریحی، تجاری و فرهنگی مورد نظر هستند. چراکه هر جا که نشان از یک پردیس را می توان یافت احتمالا می توان از مراکز خرید، خانه های بازی، مجموعه رستوران ها و کافی شاپ ها و کافه ها و سایر مکان های تفریحی و تجاری مورد علاقه که در سبک زندگی مدرن و شهری مردمان پایتخت حوزه گذران اوقات فراغت محسوب می شود، سراغ گرفت.
گذشته از این اما بحث نگارنده در خصوص لزوم یا ضرورت تاسیس پردیس ها یا بررسی قابلیت ها و کارکردهای این مراکز برای شهروندان نیست. بلکه در اینجا تنها یک نکته مهم مطرح می شود و آن هم چگونگی تاثیرگذاری این مراکز بر میزان فروش فیلم هایی که در سالن های آن اکران عمومی می شود و نحوه ترغیب مخاطب بالقوه برای رفتن به سینماست. قرار گرفتن چند مرکز و چند امکان تفریحی در یک منطقه به دلیل ایجاد تنوع انتخاب برای مخاطب و جلوگیری از اتلاف وقت برای جا به جایی و سر زدن به مکان های متعدد برای گذران اوقات فراغتش به خودی خود عاملی برای مصمم کردن او در انتخاب یک پردیس سینمایی با امکانات رفاهی، فرهنگی و تجاری است. بدین ترتیب او به جای آن که یک مرکز خرید در شرق شهر، یک سینما در شمال شهر و احتمالا یک رستوران با غذای باکیفیت را در جنوب شهر انتخاب کند یا حتی سه مکان را علیرغم هم مسیر بودن انتخاب کند، مطمئنا ترجیح خواهد داد تا هر سه آنها را در فضایی بزرگ تر بیابد. بدین ترتیب نه تنها در وقت خود صرفه جویی خواهد کرد و میزان ساعاتی که به استراحت و تفریح اختصاص خواهد داد افزایش می یابد، بلکه به دلیل زیرساخت های شیک و مجلل و نوپای آن مرکز از
امکانات مطلوب تری هم برخوردار خواهد شد.
از طرفی این مراکز یک ویژگی عمده دارند و آن هم سوق دادن مخاطب به سوی مصرف گرایی است. چراکه وی با قرار گرفتن در فضای مورد نظر اقدام به صرف هزینه برای آن چیزهایی خواهد کرد و شاید پیش از آن در کانون توجهش قرار نداشته و یا در حیطه نیازهای وی تعریف نمی شده است. سینما نیز می تواند به عنوان کالایی فرهنگی به همین ترتیب در سبد خرید مخاطب با حضور در این پردیس ها قرار بگیرد. اما پیش از شرح چگونگی وقوع این اتفاق باید به مبحث مخاطب شناسی گریزی زد و از دو مخاطب بالقوه و بالفعل یا مخاطبان فعال و منفعل یا دسته مشابهی از جمله مخاطبان گذرا و ثابت یاد کرد. با این گروه بندی مخاطبان فعال آنهایی هستند که از میان چند امکان یک پردیس سینمایی در حوزه های فرهنگی(سینما)، تجاری(مراکز خرید)، تفریحی(رستوران یا شهربازی) و... اولویت خود را به سینما رفتن اختصاص داده اند. اما مخاطبان غیرفعال را باید آنهایی در نظر گرفت که حضورشان در یک پردیس سینمایی پیشرفته و تازه تاسیس و شیک احتمالا با هدف هایی همچون خرید کردن یا پدیده پاساژگردی در سبک زندگی شهری توجیه می شود. حال آن که قرار گرفتن چند سالن سینما و اکران فیلم های جدید در آن، یا احیانا به رو
صحنه رفتن نمایش هایی کمیک یا اجرای موسیقی زنده و کنسرت خوانندگان شناخته شده و... می تواند عاملی انگیزشی برای انتخاب دومی از سوی آنها هم باشد.
از این رو پردیس های سینمایی به بازتولید نیازی جدید برای مخاطب یا احیای یک انگیزه خفته در او می پردازند و از این طریق سینمانروهای منفعل را به سینماروهایی فعال که ممکن است در مرتبه های بعدی مراجعه به یک پردیس سینمایی اولویت خود را به هدف فرهنگی اختصاص دهند تبدیل می کنند.
رکسانا قهقرایی
ارسال دیدگاه