روزی روزگاری اصفهان
خبرگزاری پانا:روزی روزگاری اصفهان به عنوان یک« باغ – شهر» یکی از زیباترین شهرهای فلات ایران زمین وحتی خاورمیانه بود (این که می گویم روزی روزگاری گمان نکنید مقصود از هزاران سال پیش است صحبت از دو دهه گذشته است).
ایسنانوشت:
شروین شلایی در عصر ایران با این مقدمه در ادامه نوشت: بیشههای در هم تنیده غرب اصفهان وخروش دلاویز زنده رود و بافت سنتی ومعماری تاریخی این فیروزه زیبا را در رکاب کویر مرکزی ایران تلالوی سحر انگیز بخشیده بود ...اما چه شد که ناگهان شهر زیبای خدا مبدل به یکی از کلانشهرهای بی سروته و دوزخی از سیمان و بتن وآلودگی گردید و رنگ فیروزهایش امروز به خاکستری مرگبار متغیر گردیده است ؟
۱- نمی دانم جز این سوی جهان در دیگر نقاط این کره لاجوردی تنها و یله رها شده در کهکشان هم به راحتی اجازه خواهند داد که باغات پر ثمری که قرن ها با میوه ها ومحصولات بی بدیل شان (سیب گلاب، سیبری و به اصفهان که عطر وبوی بی نظیرشان در دنیا به نام بود و امروز مبدل به افسانه و قصهای فراموش شده است) مایه رشک جهانیان بود و مزراع سرسبز و رودهای لبریز از آب و کوچه باغهای زیبایش که همچون یک تابلوی نقاشی مایه نوازش چشم وآرامش روح بود را به راحتی آب خوردن تغیر بهره وری داده ومبدل به مناطق مسکونی و سیمانی وبتون وآسفالت وآلودگی وفاضلاب کنند !
آیا زیر آسمان کبود هیچ قاعده و قانونی برای جلوگیری ازاین تغییر و دگرگونی نیست!؟ البته که هست در بسیاری از کشورهای باختر زمین قوانینی با قدمت ۳۰۰ و ۴۰۰ ساله مبنی بر مجازاتهای سنگین قطع درختان و از بین بردن باغات و زمینهای زراعی همچنان هم پابرجاست و رعایت میشود! اما چه شد که در دو دهه اخیر اینگونه بیمحابا آتش به خرمن زیباییهای خدادادی و بدون بازگشت این شهر زدیم سوالی است که پاسخش واضح است والبته مثنوی هفتاد منی می خواهد که از این مجال نیز خارج است.
۲- بافت سنتی معماری اصفهان نیز همچون شهرهای یزد و کاشان و...مجموعه ای یگانه از تاریخ و هنر و فرهنگ و طبیعت بود.
در هر یک از گذرهای محلات قدیمی اصفهان چهار یا پنج خانه قدیمی با همه زیبایی و شکوهشان تکیه بر هم داده و فضایی معطر به عطر تاریخ وسنت تشکیل داده بودند در هر یک از این خانه ها که غالبا سه تا چهار قرن قدمت داشتند خاندان هایی ریشه دار و قدیمی به عنوان میراث داران وحافظان میراث فرهنگی این شهر و دیار ساکن بودند، همسایه ها از فامیل به یکدیگر نزدیک تر بودند ودر فضایی سالم با وسواسی محافظه کارانه حامی سنت های شرعی وعرفی این مرزوبوم بودند...
امروز اما طمع وارثان ناسپاس واهمال متولیان کم دانش وبی خیال! ویرانی همه آن بافت زیبایی ها را در پی داشته است، به جای خا نه های قدیمی مجتمع های مسکونی بی در وپیکر جایگزین گردید و در هر محله به جای پنج خانه قدیمی پنجاه مجتمع مسکونی وبه جای ده خانواده یکصد وده خانوار از اقوام مختلف با سلایق واعتقادات رنگارنگ و ناهمگون جایگزین کوچه های شهر شدند وبا فراموشی سنت های زیبای آن روزها انواع واقسام ناهنجاری ها و اعتیاد و دزدی وسایر پلشتی هایی که امروز از سر و کله شهرمان بالا می رود جایگزین گردید.
۳- اصفهان اما امروز تشنه، آلوده، زخمی و بیدر و پیکر در آتش کاستیها و ندانمکاریها میسوزد و بیماری در حال احتضار را میماند که قدم به قدم به قهقهرای مرگ نزدیک میشود.
گویی گوش کسی هم بر نالههای این پیر نجیب محتضر شنوا نیست . در عوض همچنان هر روز صبح که رادیو را روشن میکنیم مجری سرخوش با ناز وکرشمه می گوید: "اینجا اصفهان است. صدای ما را از پایتخت فرهنگ وتمدن و... می شنوید»!
ارسال دیدگاه