گزارش خبری /
نامه کمپین نجات گوشتخواران بزرگ ایران به رئیس جمهور
خبرگزاری پانا: کمپین نجات گوشت خواران بزرگ ایران در نامه ای به دکتر حسن روحانی رئیس جمهور کشور نسبت به کشتار قلاده های پلنگ در ماه های اخیر انتقاد کردند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی پانا، متن این نامه به شرح زیر است:
از: کمپین برای نجات گوشت خواران بزرگ ایران به دکتر حسن روحانی، ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران؛
با سلام. شما نیک میدانید که در روزگاری نه چندان دور در این مرز و بوم شاهد زندگی شیر ایرانی و ببر مازندران بودیم؛ اما متأسفانه بر اثر تمامیت خواهی ما انسانها، این دو زیرگونه ارزشمند منقرض شدند. بر اساس طبقهبندی «اتحادیه جهانی برای محافظت از طبیعت»، یوزپلنگ ایرانی با تعداد موجودِ حدود بین چهل تا هفتاد قلّاده در طبقه «در معرض خطر شدید»، پلنگ ایرانی با تعداد کمتر از پانصد قلّاده در طبقه «در معرض خطر»، و در نهایت خرس سیاه آسیایی، خرس قهوهای، گرگ ایرانی و کفتار راه راه ایرانی نیز به دلیل عدم وجود امکانات و انجام تکنیکهای علمی لازم در شناسایی و سرشماری آنها در طبقه «ارزیابی نشده» قرار دارند. حال، با کشتار بیرحمانه این گوشت خواران ارزشمند توسط ما انسانهای ظالم در این روزها، مخصوصاً زیرگونه پلنگ ایرانی، شکی نیست که در آیندهای نه چندان دور تمامی حیوانات ذکر شده در بالا به سرنوشت شیر ایرانی و ببر مازندران که همانا انقراض میباشد دچار خواهند شد.
با توجه به سکوت عجیب و تامل برانگیز مسئولان رده بالای سازمان حفاظت از محیط زیست ایران، اینجانب، جمشید پرچیزاده، دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته جانورشناسی از دانشگاه پونا در هندوستان، به همراه یک هزار و سیصد نفر از دوستداران محیط زیست ایران، تصمیم گرفتیم با تشکیل کمپینی مراتب نگرانی خود نسبت به وضع حال حاضر این حیوانات را به گوش بالاترین مقام اجرایی کشور که همان رئیس جمهور باشد برسانیم. شما ممکن است با خواندن این نامه پیش خود بگویید که «دغدغه اصلی من به عنوان رئیس جمهور، حل مشکلات انسانهاست، و نه رسیدگی به امور حیوانات»؛ ولی بدانید که ما نیز جزئی از همان انسانهایی هستیم که شما به فکر حل مشکلاتشان هستید؛ و همانا با رسیدگی به امور این حیوانات معصوم، برخی از دغدغههای ما را نیزبرطرف خواهید کرد.
بنده به خوبی به خاطر دارم یکی از شعارهای اصلی انتخاباتی شما برای ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ این بود که «ارتقا سطح زندگی هر ایرانی از اولویتهای من به شمار میرود». حال با توجه به اینکه این حیوانات بیگناه تا زمانی که در چارچوب این مرز پر گوهر زندگی میکنند، «ایرانی» محسوب میشوند، از شما تقاضا داریم همانگونه که به دنبال برداشتن تحریمهای غیرقانونی و ظالمانه دول خارجی بر ضد مردم ایران هستید، همانطور نیز به دنبال کوتاه کردن دست انسانهای چپاولگر از سر این حیوانات و در نتیجه نجات و محافظت از آنها باشید. بارها شنیدهایم که «نفت سرمایهای ملی است، و اگر به اتمام برسد، امکان بازگشت آن به چرخه طبعیت وجود ندارد». حال این دو سوال پدید میآیند که آیا این حیوانات را نمیتوان سرمایههای ملی تلقی کرد؟ و اگر منقرض شوند، آیا میتوان آنها را دوباره به طبعیت بازگردند؟ نکته دیگر اینکه «افتخار ملی» فقط به کسب مدالهای رنگارنگ و عنوانهای مختلف جهانی محدود نمیشود؛ بلکه حفظ سرمایههای ملی، یکی از بزرگترین افتخارات ملی به شمار میرود.
در همین راستا، اینجانب لیست تخصصیِ جامعی از اموری که میبایست توسط سازمان حفاظت از محیط زیست ایران برای نجات این گوشت خواران انجام پذیرد تهیه کردهام. انجام تمامی موارد ذکر شده یا حد اقل دو سوم آنها انتظاری است که ما به عنوان شهروندان ایرانی از سازمان مذکور داریم. لازم به تاکید میباشد که بند «ی» شماره «۹» تحت هر شرایطی محکوم به اجرا است:
۱ - کاهش برخورد بین انسانها وحیوانات گوشت خواربه وسیله:
الف) متوقف کردن ساخت جادهها و معادن درزیستگاه های این حیوانات.
ب) متوقف کردن مسکونی سازی مناطقی که این حیوانات درآنها زندگی میکنند.
ج) تهیه غذا درفصول مختلف سال مخصوصاً در فصلهای سرد که غذای کمتری دردسترس این حیوانات میباشد. (منظور از تهیه غذا، فراهم کردن گوشت سالم میباشد و نه گوشت فاسد و مسموم که باعث مرگ این گوشت خواران ارزشمند می شود).
۲ - بالا بردن آگاهی عمومی افراد جامعه ازقبیل مردم عادی، افراد روستایی و چوپان های محلّی نسبت به ارزش این گونهها با:
الف) برگزاری کلاسهای آموزشی در مناطقی که وجود این حیوانات قطعی است.
ب) ساخت فیلمهای مستند از زندگی این حیوانات و پخششان از صداوسیما.
ج) ساخت فیلمهای کوتاه در رابطه با طبقه این حیوانات درطبقهبندی «اتحادیه جهانی محافظت از طبیعت».
۳ - اعلام «منطقه حفاظت شده» و البته «منطقه شکارممنوع» درتمام مناطقی که حضوراین گونهها درآنها قطعی است.
۴ - برآورد ضرر و زیان مالی روستاییان و چوپانهای محلّی جهت پرداخت غرامت به آنها به منظورتشویق به نکشتن این حیوانات درنده.
۵ - افزایش جریمه بازدارنده به منظور مساویسازی این حیوانات با انسانها (همانطور که اگر کسی در جامعه مرتکب قتل نفس شود، با رضایت ولی دم مجبور به پرداخت دیه میشود).
۶ -افزایش تعداد محیط بانان و همچنین اعطای حق آزادی عمل به آنها درتیراندازی به شکارچی در صورت عدم توجه به هشدارمحیط بان.
۷ - آموزش استفاده از اسلحه بیهوشی و همچنین قرار دادن آنها در اختیار محیط بانان جهت استفاده در لحظه خطر که همانا مواجه شدن با حیوان وحشی است (نه استفاده از اسلحه کشنده، مانند محیط بانی که برای نجات جان خویش، مجبور به کشتن یک پلنگ بیگناه شد(.
۸ - افزایش حقوق محیط بان زحمتکش در جهت جلوگیری ازخدایی نکرده قبول رشوه.
۹ -تخصیص بودجه برای به کارگیری تکنیکهای ضروری شامل:
الف) استفاده از دوربینهای تلهای جهت تعیین زیستگاه و تعداد تقریبی حیوانات.
ب) استفاده از «رادیو تلمتری» یا «جی پی اس» جهت تعیین محدوده زیستی این گوشت خواران ارزشمند.
ج) استفاده از «اثر انگشت ژنی» در آزمایشگاههای مجهز برای تخمین تعداد دقیق آنها.
د) گرفتن عکسهای دقیق هوائی از مناطق زندگی جهت رسم پراکندگی این حیوانات به وسیله نرم افزار «جی آی اس».
ی (زندهگیری و جفتگیری به منظور تداوم نسل در مکانهای بهداشتی و ایمن تحت نظر دامپزشک با تجربه (دکتر ایمان معماریان میتوانند گزینه خوبی برای این کار باشند).
با تشکر جمشید پرچیزاده، سخنگوی کمپین برای نجات گوشت خواران بزرگ ایران
ارسال دیدگاه