فامنین[پانا]_مدرسه، نه صرفاً تجمعی از کلمات و اعداد، که کورهای برای صیقل دادنِ روحِ انسان است؛ جایی که در آن، خاکِ خامِ ناتمام، به کالبدِ آگاهِ تمدن بدل میشود و بذرِ تفکر، در خاکسترِ جهل، ریشه میدواند.
فامنین[پانا]_مدرسه، نه صرفاً تجمعی از کلمات و اعداد، که کورهای برای صیقل دادنِ روحِ انسان است؛ جایی که در آن، خاکِ خامِ ناتمام، به کالبدِ آگاهِ تمدن بدل میشود و بذرِ تفکر، در خاکسترِ جهل، ریشه میدواند.
سامن(پانا) - در روز عاشورا، وقتی هیبتِ سپاه دشمن بر قلبها سایه افکنده بود، مردی با عزمِ پولادین و عشقی بیکران، تمام قواعدِ جنگ را زیر پا گذاشت. عابس بن ابیشبیب شاکری، سرداری که با درآوردن زره از تن، از جنونِ عشق به امام حسین (ع) سخن میگفت، یکی از درخشانترین و در عین حال کمتر شناختهشدهترین چهرههای وفادار در میدان کربلا بود.
همدان (پانا) - محرم از راه رسید و آسمان کربلا در سکوتی سنگین فرو رفت. باد آرام بر شن های داغ می وزید و خورشید اندوهی پنهان بر زمین می پاشید. گویی جهان خود را برای شنیدن بزرگ تریپ روایت وفاداری آماده میکرد.
سامن (پانا) - وقتی وفاداری، از حد توان کلمات فراتر میرود و تنها خون میتواند معنایِ شرف را روایت کند. امشب، در روایتِ شکوهِ شکستناشکستهای که نامش “عباس” است، از مرزهای تاریخ عبور میکنیم. گوش سپارید به سوگِ ستونهایِ خیمه.
سامن(پانا) ـ روایت حضرت علی اکبر، روایتی است که ما با یکی از عمیقترین و تکاندهنده ترین لحظات تاریخ عاشورا روبرو هستیم؛ جایی که «زیبایی» با «فاجعه» گره میخورد. آن گاه که علی اکبر (ع) به میدان رفت، گویی آینهای از سیمای پیامبر (ص) شکسته شد.
سامن (پانا) ـ علی اصغر (ع)، کودکی که حماسهای بزرگ آفرید. روایت آغوش مادر تا میدان جنگ را در رادیو پانا منطقه سامن بشنوید.
سامن (پانا) - قصه علیاصغر، قصه یک نوزاد نیست. قصه این است که گاهی باید تمام امیدهایت را در آغوش بگیری و به میدان ببری. شش ماهه، بیشمشیر، بیزره. فقط با حقیقت. و حقیقت، تیر خورد اما نمرد. تا قیامت در گلوی هر آزادهای فریاد میزند که هنوز هم آب، شرمنده تشنگیست.
فامنین [پانا]_در میان شهرهای کهن ایران، همدان همچون گوهری درخشان بر پیشانی تاریخ میدرخشد؛ شهری که از ژرفای هزارهها برآمده و هنوز نبض زندگی در کوچهها و میدانهایش جاری است. این دیار کهن با نام باستانی هگمتانه، یادگار شکوه تمدن مادها و گنجینهای از فرهنگ، هنر و دانایی است. همدان نه تنها شهری برای زیستن، بلکه روایتی زنده از پیوند تاریخ، طبیعت و هویت ایرانی به شمار میآید.
فامنین[پانا]_در تلاطمِ هیاهویِ مدرنیته، حجاب نه یک مرز، که قلمرویی برای صیانت از شکوهِ روح است؛ جامهٔ معنوی که زیبایی را از نگاههای گذرا، به کمالِ معنایی پیوند میزند.
فامنین [پانا]_دیوارهایشان هنوز عطرِ روزهای دور را در خود نگه داشتهاند و سکوتشان، از عشق، زیستن و رفتن روایت میکند. آنها فقط بنا نیستند؛ پارهای از جانِ ما هستند که در گذر زمان، به خاطره بدل شده اند.