تهران (پانا) - امروز، یک قدم دیگر به مهر نزدیک شدهایم؛اما آغاز سال تحصیلی امسال، در کنار شور و شوق بازگشت به مدرسه، یاد و نام شهدا و دانشآموزان شهید میناب را نیز در دل خود دارد.دانشآموزانی که نامشان برای همیشه در خاطرهها می ماند و یادشان، بخشی از روایت این روزهای مدرسه و مهر خواهد بود.در قسمت دوم ویژهبرنامه «مهر در راه است...» با ما همراه باشید؛روایتی از انتظار برای بازگشت به مدرسه، امید به روزهای تازه و یاد عزیزانی که یادشان فراموش نمیشود.
اصفهان(پانا) - طرح «صندلی میناب» به همت انجمن اولیا و مربیان دبستان شهدای کردآباد و با مشارکت یک خیر نیکاندیش، با هدف زنده نگه داشتن یاد و خاطره دانشآموزان شهید میناب در این مدرسه اجرا شد و ۲۵۰صندلی به دانشآموزان اهدا شد
شهرری یک (پانا) ـ صبح، مثل همه روزهای مدرسه شروع شده بود؛ با کیفهایی که روی شانه افتاده بودند، با لقمههایی که مادرها با عجله آماده کرده بودند و با خداحافظیهای کوتاهی که هیچکس فکر نمیکرد آخرین باشد.
مشهد(پانا)- رئیس اداره آموزش و پرورش ناحیه ۶ مشهد به یاد دانش آموزان شهید میناب ، همزمان با برگزاری مراسم هفته سلامت در دبستان آرمینه مصلی نژاد نهالی کاشت.
رباطکریم(پانا)- میز خطاطی و کتابخانه سیار اداره ارشاد با حضور کارشناسان برجسته خوشنویسی شهرستان برگزار شد. هنرمندان محلی به نمایش و آموزش هنر اصیل خطاطی پرداختند و ضمن تعامل با خانوادهها، به پاس حفظ و گسترش فرهنگ قرآنی، آثار زیبایی را در ارتباط با مفاهیم معنوی و جنگ رمضان عرضه کردند.
شهرری یک (پانا) ـ دختران و پسران آسمانی میناب ایرانم ، با تصور یک صبح ساده و شورِ کودکانه به مدرسه رفتید و ساعتی بعد با شهادت، حقیقت را آشکار و ظلم را محو کردید؛ اندوهتان سنگین است، اما شجرهی طیبه، ثمر داده و یاد شما تا همیشه در دل وطن باقی خواهد ماند.
پردیس (پانا)- مدیر آموزش و پرورش شهرستان پردیس گفت: کاشت هر نهال در حقیقت کاشتن یک آرزو برای ساختن آیندهای روشنتر است.
همدان ناحیه یک (پانا) ـ مراسمی برای امام عزیز وبزرگوار در شهرک ولیعصر با حضور مردم علیه دشمن وحشی و زور گو برگزار شد.
این بار صدای دانشآموزان ایران از پادپخش «روایت نور» با موضوع مسیرِ ایثار و مقاومت را از سرزمینی به سرزمینی دیگر، به گوش میرسد.
شهریار(پانا)-در شهر آرام میناب، جایی میان نخلها و هوای همیشه گرم جنوب، مدرسهای بود که صدای خنده دانشآموزانش هر صبح مثل نسیم از حیاط میگذشت و در کوچهها میپیچید. آنها کودکانی بودند با رویاهای ساده؛ یکی آرزو داشت پزشک شود، دیگری مهندس، و بعضی فقط دوست داشتند زودتر زنگ آخر بخورد و بروند فوتبال بازی کنند.
