این واقعیت که تعدادی از اعضای ارجمند خانواده بزرگ آموزش و پرورش به هر دلیل احساسی و یا عقلانی، از اقدام رئیسجمهور محترم در معرفی نکردن جناب آقای حسینی به عنوان وزیر پیشنهادی به مجلس شورای اسلامی ناخرسند باشند، امری عادی و طبیعی تلقی میشود اما ای کاش بزرگواران صبوری میکردند تا جناب آقای حاجیمیرزایی کتبی و یا شفاهی، برنامهها و سیاستهای مدیریتی خویش را ارائه میداد.