تهران (پانا) - صدای خنده چند نوجوان میآمد. بعضیها با گوشیهایشان مشغول بودند و بعضی دیگر با نگاههای کنجکاو اطراف را برانداز میکردند. خودم هم در همین فضا ایستاده بودم. ذهن ما پُر بود از مدرسه، امتحان، دوست، آینده و هزار فکر ریز و درشت دیگر. یکی از نوجوانها آرام گفت: «نمیدونم چرا اومدم، فقط حسش بود.» واقعیت این است که کسی دقیق نمیداند این سه روز قرار است چه تغییری ایجاد کند.