شهرری دو(پانا)- خروج از هیاهوی روزمرگی، سفری به درون و مهمانی سه روزه در حریم امن الهی؛ اعتکاف، نه یک توقف بلکه تولدی دوباره است. در این تجربهی ناب، زمان معنای خود را از دست میدهد و تنها زمزمه او و نور کم سوی محراب، شاهد اعترافاتِ روح است؛ جایی که بنده سرگشته، در سایه رحمت، درس بندگی محض را فرا میگیرد و با کولهباری از آرامش، آمادهی بازگشت به جهان میشود.