حاتمیکیا درخواست صفارهرندی و شمقدری دارد/طنز/
خبرگزاری پانا: سخنان اخیر حاتمی کیا دستمایه طنز نویسان شد.
قانون نوشت _احسان ابراهیمی_ علی جنتی را خواستم دفتر. حکم عزلش را دادم دستش. وا رفت و بغض کرد. گفت: «چی کار کردم آخه؟ چون "آسمان" رو تعطیل کردن؟! به خدا ما تعطیل نکردیم! هنوز اصلا نمیدونم قضیه چیه. به جون خودم قول میدم مثل دفعههای قبل ابراز تأسف کنم.» گفتم: «ربطی به آسمان نداره. آقای حاتمیکیا بهم گفته "آقای روحانی فرهنگ را به مردان بزرگ بسپارید، نه کسانی که نمیتوانند ۲۴ ساعت پای حرفهای خود بایستند."، به خاطر همین میخوام عزلت کنم، فرهنگ رو بسپارم به یک مرد بزرگ.» پرسید: «به کی؟» گفتم: «یا سیدمحمد حسینی، یا صفارهرندی، یا شمقدری.» با تعجب گفت: «خب هرچی توی این چندماه رشتیم پنبه میشه که!» جواب دادم: «چی کار کنم؟ تنها مردهای بزرگی که مثل تو ۲۴ ساعته نظرشون عوض نمیشه، و از سد مجلس هم رد میشن این سهتا هستن.»
ساعت ۱۹:۲۴ عصر
آخ که من چقدر بیحواسم. چیزی نمانده بود یک معاونت یا سازمان جدید راه بیندازم که «صالحی امیری» هم سوار شود. عذاب وجدان داشتم که او در دولت نیست. شبها خوابش را میدیدم. اینطوری که نمیشد خب. کابینه تشکیل داده بودیم، اصلاحطلب و اصولگرا در کابینه بودند، ولی رفیق چندین و چندساله خودمان را گذاشته بودیم بیرون. کدام آدم عاقلی چنین کاری میکند؟ فکر کنید این همه مدت روحم آزرده بود، ولی یادم رفته بود جایی به اسم «کتابخانه ملی» هم وجود دارد. پیشنهادش را که به صالحی امیری دادم، گفت: «دکتر من با این دبدبه و کبکبهام برم اینجا؟!» گفتم: «اینجا رو دست کم نگیر پسر! یه بنده خدایی از همین جا کاندیدای ریاستجمهوری شد، رأی آورد، گفتوگوی تمدنها توی دنیا راه انداخت.» گفت: «بقیهاش رو هم بگید دیگه! ممنوعالتصویر و ممنوعالخبر شد، رسانههای خیلی خیلی معتبر و صداوسیما هر فحشی دلشون خواست بهش دادن و کسی هم معترض نشد، ممنوعالخروج شد...» گفتم: «اینها که علیحدهست ربطی به کتابخونه ملی نداره. کلا مقام اجرایی در این کشور آخر و عاقبتش همینه. مثلا فکر کردی من اوضاعم بهتر از قبلیها میشه؟ من رو از همین الان دارن به فنا میدن.» گفت:
«هرکه طاووس خواهد، جور هندوستان کشد.» گفتم: «البته بیشتر کرگدنه تا طاووس!»
ارسال دیدگاه