/به بهانه میزبانی از ۲ شهید گمنام در قورچی باشی/
و تایپ کرد خدا با نفس هایش روی شعله های جهنم كه ورود پروانه ها ممنوع......
همزمان با شهادت امام حسن عسگری(ع) ۲ شهید گمنام در شهر قورچی باشی تشییع می شوند.
زمان آن رسیده که برای دلهای بی تاب مادران چشم انتظار دعا کنیم تا شاید غنچه ی سرخ دعاهایمان، که فقط از سر خلوص است ؛ در آسمان شهرمان گل كند و آسمانمان آبی شود.
می خواهیم با بغض غریبِ آسمان و با غنچه ها درد دل کنیم و فریاد بزنیم تا ما را هم در جشن شکو فه های نیاز شرکت دهند .
هر روز كه می گذرد تاریخ قد می کشد و مدام از دیدبان چشمهایش نگاه تفنگ های پوسیده را بازداشت می کند .
اما امروز می بینیم بعد از گذشت سالها هنوز جیغ جنگ در سكوت ورم کرده وهر لحظه خاطره هایش روی نگاه هایمان شلیک می شود و هر صبح جغرافیای خمپاره ها پوست تازه می اندازند .
اما ما با افتخار و غرور بر روی تارهای غبار گرفته ی زمان با شتاب ثانیه ها دور تا دور خرمشهر را می چرخیم تا عشق را به خمیازه های تاریخ ارسال کنم چرا كه هنوز .... آتش گلوله های جوانان برومندمان بر قلب سیاه دشمن ، از لابلای چرخ دنده های ساعت فریاد می کشد.
ای کاش می شد پا برهنه تا خاکریز های هویزه می دویدیم تا چفیه هایمان را به لاله هایش سنجاق کنیم .
شش های آسمان پر شده از عطر سر بندهایی که در زیر نخل های سوخته به جا مانده اند و وقتی در هر غروب فریاد ترکشها در کوچه پس کوچه های شلمچه منفجر می شود جنازه ی عدالت تیتر تمام روزنامه های جهان می شود .
اكنون در میان پاره های شب مادرانی را می بینیم كه چگونه هشت مهره ی جنگ را در چشمانشان پس و پیش می کنند تا شاید خدا بوسه اش را ذره ذره روی لبهایشان فرو ریزد .
و ما بازماندگان آن جنگ آیه های چشمانش را ورق می زنیم ....آنگاه می بینیم كه سکوت انتظارش چگونه احساس پنجره را می شكند .
رگبار سرفه های جانبازی را می شنویم كه هر روز روی نگاه های خیسمان فرو می ریزد و لرزش لبهایش بر روی چمدان تاریخ گذشته ی جنگی كه دلیرانش را با هجرت از خواب نسیم با قاصدک ها برده است و او را دلتنگ همرزمان شهیدش می كند ، جا می ماند و ما هم همچون او دلتنگیم .......
و می دانیم خاکریز شانه های او و همرزمان شهیدش بوی عطر دارد و خدا بر روی آنها بوسه زده.. وای كاش می شد ما جا ماندگان بر روی بوسه های خدا نماز می خواندیم .
برای وداع با پروانه ها ، همه غرق در بی تابی هستیم ، اکنون میزبان شهیدانی هستیم كه بعد از گذشت سالها از جنگ ، همچنان مرزبان این آب و خاك و نظام مقدس جمهوری اسلامی بودند و عزت و اقتدار را به ما و کشور ما هدیه كردند و می خواهیم جهت تجلیل از مقام شامخ و والای آنها در جایگاهی در خور شأن و منزلتشان ارادت خویش را نشان دهیم .و شمیم خوش آنها در جای جای شهر و روستای شهرمان پیچیده .
ارسال دیدگاه