علاجبخشی نجات دریاچه ارومیه به یک روش ختم نمیشود
انتقال آب ارس به دریاچه ارومیه از طریق آبخوانها انجام شود
خبرگزاری پانا:مجری طرح ارزیابی سیستمهای آبگیری از رودخانه ارس و اثرات رسوب آن گفت: انتقال آب به دریاچه ارومیه نه به دریاچه بلکه باید به آبخوانهای اطراف آن صورت گیرد تا از شوری جلوگیری کرده و به بالا آمدن سطح آب زیرزمینی کمک کند.
به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از روابط عمومی دانشگاه تبری ز، ارزیابی سیستمهای آبگیری از رودخانه ارس و اثرات رسوب بر سیستمهای آبگیری و تاسیسات پمپاژ همچنین ارائه راهحل در قالب یک طرح تحقیقاتی از سوی عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز مورد بررسی قرار گرفت.
علی حسینزاده دلیر، مجری این طرح پژوهشی در این زمینه گفت: با توجه به موقعیت مرزی رودخانه ارس و وجود اراضی مستعد در حاشیه شمالی استانهای آذربایجانشرقی، غربی و اردبیل طرحهای توسعه آبی متعددی در این مناطق با احداث ایستگاههای پمپاژ به منظور زیرکشت بردن اراضی منطقه اجرا شده است.
وی افزود: در عین حال با توجه به مشکلات عدیده هیدورلیکی ـ رسوبی به وجود آمده در بهرهبرداری از این طرحها، لزوم بررسی عملکرد پروژهها به منظور ارائه راهحلهای بهبود بهرهبرداریهای آتی و نیز استفاده از نتایج آن در طرحهای در دست مطالعه و اجرای مشابه ضروری به نظر میرسد.
حسینزاده دلیر در ادامه با بیان اینکه در این تحقیق سیستمهای آبگیری از رودخانه ارس در محدوده آذربایجانشرقی شامل گلفرج، گردیان، ایری، سیهرود و میسن مورد ارزیابی هیدرولیکی رسوبی قرار گرفته است، افزود: بر اساس نتایج به دست آمده راهکارهای عملی و مناسب برای رفع مشکلات مدیریت بهرهبرداری و نگهداری ناشی از وجود مواد رسوبی در این سیستمها ارائه شد.
به گفته وی ارزیابی عملکرد حوضچه رسوبگیر و بررسی خصوصیات رسوب آب ایستگاهها نشان داد که ذرات رسوبی در کلیه موقعیتهای ایستگاه از نوع بسیار ریز بوده به طوریکه تقریباً ۹۰ درصد ذرات وارد شده به آبگیر، قطری کمتر از ۰۷/۰ میلیمتر دارند و در شرایط پر رسوب، حوضچههای رسوبگیر عملکرد مطلوبی در حذف رسوب نداشتهاند.
استاد دانشگاه تبریز تصریح کرد: در هر ایستگاه با توجه به شرایط سازهای موقعیت مکانی، شرایط هیدرولیکی و رسوبی راهکارها و تمهیدات عملی پیشنهاد شد.
حسینزادهدلیر در ادامه با اشاره به انتقال آب رودخانه ارس به دریاچه ارومیه یادآور شد: نجات دریاچه ارومیه قطعاً اراده و عزم ملی را میطلبد و مسلم است راههای علاجبخشی نجات دریاچه ارومیه به یک روش ختم نمیشود بلکه روشهای مختلف در تعامل با یکدیگر و تواماً میتوانند مفید فایده شوند.
وی انتقال آب رودخانه ارس، انتقال آب رودخانه زاب، لایروبی رودخانههای حوضه آبریز دریاچه ارومیه، تغییر الگوی کشت در منطقه،تبدیل روشهای آبیاری سنتی به آبیاری تحت فشار و بارور کردن ابرها را از جمله روشهای احیای این دریاچه برشمرد.
حسینزاده دلیر گفت: انتقال آب حوضههای مجاور دریاچه ارومیه از جمله انتقال آب رودخانه ارس نه به خود دریاچه بلکه به آبخوانهای اطراف دریاچه ارومیه به صورت تغذیه مصنوعی باید انجام گیرد، به طوریکه در سالیان گذشته با بهرهبرداری غیراصولی از چاههای عمیق مجاز همچنین با پمپاژ غیرمسئولانه آب از حدود ۳۰ هزار حلقه چاه غیرمجاز، سطح آب زیرزمینی در منطقه به شدت پایین رفته است.
به گفته وی، تغذیه مصنوعی علاوه بر احیای آبخوانهای منطقه نه تنها از شور شدن آنها جلوگیری میکند بلکه باعث میشود که با بالا آمدن سطح آب زیرزمینی در منطقه، دریاچه ارومیه همچون گذشته به عنوان زهکش منطقه عمل کند.
حسینزاده دلیر افزود: انتقال آب رودخانه ارس در این شیوه باید از محلی صورت بگیرد که غلظت مواد معلق موجود در آب کم باشد که این محل در پایین دست سد ارس و یا پایین دست سد خداآفرین میتواند شناسایی شود.
این طرح تحقیقاتی با مشارکت شرکت آب منطقهای آذربایجانشرقی انجام شده است.
ارسال دیدگاه